Да се живее без паметен телефон некогаш беше сосема вообичаено. Денес, кога банкарските услуги, купувањето, превозот и комуникацијата сè повеќе зависат од мобилните апликации, таквата одлука може да стане вистински предизвик.

Токму оваа дилема ја отвора читателка на „Гардијан“ по име Тифани од Кембриџ, која размислува својот паметен телефон да го замени со обичен мобилен уред.

Таа вели дека сè повеќе работи ѝ пречат кај современите паметни телефони, но истовремено стравува дека без нив секојдневието ќе ѝ стане значително покомплицирано.

Кога телефонот станува неопходност, а не избор

Проблемот не е само во комуникацијата.

Современите корисници се потпираат на телефонските апликации за пристап до банкарски сметки, користење превоз, пронаоѓање адреси и добивање информации.

За Тифани, откажувањето од паметниот телефон значи и можност да изгуби дел од практичноста на која веќе се навикнала.

Дополнителен проблем е комуникацијата со пријателите. Како што објаснува, тие не сакаат телефонски повици, што го отежнува преминувањето кон поедноставен начин на комуникација.

Дали дигиталната слобода станува дигитална зависност?

Прашањето што го поставува читателката е пошироко од личната одлука да користи поедноставен телефон.

Колку навистина имаме избор да живееме без паметни уреди кога голем дел од современите услуги се организирани околу нив?

Истата дилема е релевантна и за македонските граѓани, кои секојдневно користат мобилни апликации за комуникација, плаќања и пристап до услуги.

Дигитализацијата носи удобност, но отвора и прашање дали луѓето што не сакаат или не можат да користат паметен телефон имаат подеднакво лесен пристап до секојдневните услуги.

„Гардијан“ ги повика читателите да понудат свои искуства и одговори на дилемата на Тифани.

Прашањето останува отворено: дали паметниот телефон сè уште е личен избор или постепено станува услов за учество во современиот живот?