Женскиот оргазам со години се претставува како некаква мистерија што треба да се „реши“, иако станува збор за природна физиолошка реакција во која учествуваат повеќе системи во телото. Мозокот, нервниот систем, циркулацијата, хормоните и мускулите учествуваат во процесот, но важен дел од приказната се и психолошките фактори – стресот, расположението, чувството на сигурност, односот со партнерот и начинот на кој жената го доживува сопственото тело.

Токму затоа не постои универзална формула за оргазам. Она што функционира за една жена не мора да функционира за друга, а дури и кај истата личност сексуалното искуство може да биде различно во различни периоди од животот. Интензитетот, времетраењето и начинот на кој се доживува оргазмот можат да варираат, а врз нив можат да влијаат заморот, стресот, хормоналните промени, одредени лекови и моменталната психичка состојба.

Мозокот има многу поголема улога отколку што мислиме

Оргазмот не е само реакција што се случува во телото. Мозокот има централна улога во сексуалното возбудување и начинот на кој се обработуваат допирот и другите сексуални стимули. Во текот на сексуалното возбудување се менува активноста во различни мозочни региони, а самиот оргазам е проследен со низа невролошки и физиолошки реакции.

Тоа е и една од причините зошто психолошката состојба може значително да влијае врз сексуалното искуство. Ако човек е под силен стрес, уморен, вознемирен или преокупиран со тоа дали „ќе успее“, тешко е едноставно да се исклучат сите други мисли и да се препушти на чувството. Телото може да реагира, но мозокот истовремено да испраќа сосема поинакви сигнали.

Нема „правилен“ начин на кој треба да изгледа

Еден од најчестите митови е дека сите жени треба да го доживуваат оргазмот на ист начин. Реалноста е многу поразлична. Кај различни жени чувството може да биде различно по интензитет и времетраење, а и кај една иста жена може да се менува во зависност од околностите.

На сексуалното задоволство можат да влијаат и хормоналните промени, односот со партнерот, чувството на блискост и доверба, физичката удобност, па дури и тоа колку личноста во тој момент е фокусирана на сопственото тело. Затоа споредувањето со туѓи искуства или со она што се прикажува во филмовите и порнографијата може да создаде нереални очекувања.

Оргазмот не е „испит“ што мора да се положи

Уште една заблуда е дека сексуалниот однос мора да заврши со оргазам за да се смета за успешен. Всушност, сексуалното задоволство е многу пошироко искуство кое може да вклучува возбуда, допир, интимност, блискост, доверба и чувство на пријатност.

Притисокот дека оргазмот „мора“ да се случи може да има спротивен ефект. Наместо да се ужива во моментот, вниманието се префрла на тоа дали телото реагира „правилно“, колку време поминало и дали партнерот е задоволен. Таквата анксиозност може дополнително да го отежне опуштањето.

Затоа најважната порака можеби е и наједноставна: не постои еден правилен начин на кој женското тело треба да функционира. Сексуалноста не е натпревар ниту задача со универзално решение. Запознавањето на сопственото тело, отворената комуникација со партнерот, почитувањето на сопствените граници и отсуството на притисок се многу покорисни од потрагата по некаква „тајна формула“ која наводно функционира кај секоја жена.