„За кого бијат камбаните“ на Хемингвеј наполни точно 86 години од првото издание

Првото издание од 471 страница се продаваше за 2,75 долари во Њујорк, а романот и по осум и пол децении останува лекција за солидарноста.

Точно пред 86 години, на 21 октомври 1940 година, њујоршката издавачка куќа „Чарлс Скрибнерс санс“ го пушти во продажба првото издание на „За кого бијат камбаните“ од Ернест Хемингвеј. Книгата со цена од 2,75 долари и обем од 471 страница за неколку месеци стана глобален феномен. Низ сведоштвото за американскиот доброволец Роберт Џордан во Шпанската граѓанска војна, авторот ја претвори борбата против фашизмот во универзален повик за одбрана на слободата.

Издавачката куќа „Чарлс Скрибнерс санс“ го пласираше романот со почетен тираж што ги надмина сите предвидувања на тогашниот книжевен пазар. Книгата се продаваше за точно 2,75 американски долари во тврд повез на 471 страница, а интересот кај публиката за кус период го искачи тиражот на половина милион примероци. Колекционерите на ретки книги и денес го распознаваат оригиналното прво издание по отсуството на името на фотографот на задната корица од заштитната обвивка, детал што на специјализираните аукции достигнува илјадници евра.

Жирито за престижната Пулицерова награда едногласно предложи романот да биде прогласен за најдобро прозно дело за 1941 година. Сепак, претседателот на Универзитетот Колумбија, Николас Мари Батлер, стави вето на одлуката поради политичка претпазливост и остриот јазик во описите на судирите. Одборот реши наградата за белетристика таа година воопшто да не се додели. Признанието пристигна директно од читателите, кои во приказната за герилската единица зад непријателските линии препознаа директен уметнички отпор против тиранијата во Европа.


Насловот на романот потекнува од поетските медитации на англискиот автор Џон Дон од седумнаесеттиот век, кој запиша дека ниту еден човек не е остров сам за себе. Хемингвеј го искористи овој мотив за да покаже дека падот на републиканската одбрана во Шпанија не е изолирана трагедија, туку директен удар врз глобалната демократија. Завршниот чин на Роберт Џордан, сам со пушката на боровата шума додека ги чека непријателските коњаници, останува потсетник дека борбата за достоинство не зависи од сигурноста на победата.

е-Трн да боцка во твојот инбокс