Вештачката интелигенција за првпат се искачи меѓу десетте најголеми стравови во Соединетите Американски Држави, покажува новото годишно истражување на Универзитетот Чепмен за 2026 година. Повеќе од половина од испитаниците стравуваат од автономни воени системи, ширење на неконтролирани дезинформации и загуба на работната егзистенција под влијание на алгоритмите. Технолошката анксиозност повеќе не е академска дебата, туку секојдневна реалност што ја престигна грижата за класичните социјални проблеми.
Годишното истражување за американските стравови, кое социолозите од Универзитетот Чепмен во Калифорнија го спроведуваат повеќе од една деценија, за првпат бележи пробив на вештачката интелигенција на врвот на листата на општествени паники. Над 53 отсто од испитаниците изјавиле дека чувствуваат сериозен страв или паника од развојот на автономни системи кои можат самостојно да носат одлуки во воени судири и да креираат длабоки фалсификати што ја разнишуваат довербата во информациите.
Податоците откриваат дека стравот не е апстрактен. Граѓаните конкретно посочуваат две точки на ранливост: економската сигурност и демократските процеси. Загубата на работни места поради алгоритми за генеративна интелигенција ја навеле дури 51,8 отсто од граѓаните, додека над 55 отсто стравуваат дека машински генерираните содржини целосно ќе ги компромитираат изборните процеси.
Во истражувањето на Чепмен за 2026 година, спроведено на репрезентативен примерок од над илјада возрасни граѓани низ сите сојузни држави, владините злоупотреби и корупцијата остануваат на првото место со 64,2 отсто загриженост. Вештачката интелигенција се најде на седмото место, задржувајќи позиција пред традиционалните стравови како што се нуклеарната војна, биолошкиот тероризам и финансискиот колапс на семејството.
Истражувачите укажуваат дека јавната перцепција драматично се смени во споредба со периодот пред три години, кога технологијата се гледаше претежно како алатка за продуктивност. Денес доминира убедувањето дека регулацијата не успева да го следи темпото на комерцијалните технолошки гиганти, оставајќи ги поединците без институционална заштита.
