Во време кога се дискутираат различни форми на општествени привилегии, од родови и расни до класни, сè почесто се отвора прашањето дали постои и таканаречена „привилегија на убавината“. Нови анализи укажуваат дека луѓето со привлечен изглед можат да имаат одредени предности, иако оваа тема ретко се препознава или отворено се признава.
Истражување објавено во научни списанија од областа на психологијата покажува дека луѓето значително потешко ја забележуваат дискриминацијата заснована на физичкиот изглед, отколку онаа базирана на пол или раса. Во експерименти каде учесниците оценувале одлуки за вработување, пристрасноста кон привлечни кандидати најчесто не била препознаена како неправедна.
За разлика од тоа, кога предност добивале мажи или бели кандидати, учесниците многу почесто веднаш ја идентификувале дискриминацијата и ја оценувале како неправедна. Истата шема се повторувала и во судски сценарија, каде физичката привлечност имала многу послаб ефект врз перцепцијата за неправда.
Научниците заклучуваат дека луѓето не ја игнорираат намерно оваа форма на пристрасност, туку едноставно поретко ја забележуваат. Причината е што општеството е повеќе навикнато да препознава родова и расна дискриминација, додека влијанието на изгледот останува помалку видливо, иако може да има реални последици.
Истражувањето сугерира дека „привилегијата на убавината“ не е мит, туку суптилен социјален феномен кој често останува надвор од свесната перцепција.
