Светскиот ден на прва помош оваа година се одбележува на 12 септември со фокус на основните техники што секој граѓанин треба да ги знае. Меѓународната федерација на Црвениот крст и Црвената полумесечина (IFRC) го воспостави овој ден во 2000 година со цел обуката за итни интервенции да стане достапна секаде. Несреќите се случуваат ненадејно, а првите неколку минути се одлучувачки пред пристигнувањето на медицинските екипи.
Основниот пристап се води според правилото „провери, повикај, помогни“. Спасувачот прво проверува дали околината е безбедна од струен удар, сообраќај или пожар, за да не стане нова жртва. Веднаш потоа се проверува состојбата на повредениот, неговата свест и дишењето. Повикот кон итните служби следи веднаш, со точни информации за локацијата и бројот на настраданите лица.
При прекин на дишењето и срцевата работа, компресиите на градниот кош се применуваат без одложување. Притисокот врз средишниот дел од градната коска се изведува со ритам од 100 до 120 пати во минута, на длабочина од пет до шест сантиметри. Доколку е достапен автоматски надворешен дефибрилатор (AED), апаратот веднаш се вклучува и се следат гласовните упатства. Раното оживување ја одржува циркулацијата на кислород до мозокот.
Обилните крвавења бараат директен и постојан притисок врз раната со стерилна газа или чисто парче ткаенина. Доколку крвта пробие низ завојот, преврската не се отстранува, туку врз неа се додава нов слој. Кај изгорениците, зафатеното место се лади исклучиво со проточна, ладна вода најмалку 10 до 20 минути. Нанесувањето масти, пасти за заби или масло директно врз изгореницата создава инфекции и го оштетува ткивото.
Кога страно тело целосно ги затвора дишните патишта, кашлањето е оневозможено и лицето не може да зборува. Во таков момент се применува комбинација од пет удари со дланката меѓу лопатките на грбот и пет стомачни притисоци, познати како Хајмлихов зафат. Постапката се повторува сè додека дишниот пат не се ослободи или лицето не ја изгуби свеста.
