Пет лица, меѓу кои две деца, се спасени на островот Фанинг во Кирибати откако поминале цели три месеци плутајќи во мал дрвен чамец долг шест метри. Групата преживеала неверојатно патување од околу 5.400 километри низ јужниот Пацифик, откако силно невреме го скршнало нивното пловило од редовната рута во Микронезија. Според локалните медицински служби на островот, сите петмина биле тешко дехидрирани и потхранети, но веќе примаат терапија и покажуваат први знаци на закрепнување.
Патувањето кое требало да трае едвај еден час меѓу атолите Мурило и Руо во сојузната држава Чук завршило со катастрофа на 30 јули. Силно океанско невреме го зафатило шестметарскиот чамец со девет патници и го исфрлило во отворените води на Пацификот.
Американската крајбрежна стража во Гуам веднаш по пријавувањето на исчезнувањето покренала опсежна потрага. Во текот на десет дена спасувачките екипи пребарале површина од 85.700 квадратни километри, но во тој момент не пронашле никаква трага од пловилото или луѓето во него. Чамецот под влијание на океанските струи продолжил да плута на исток со недели.
По цели 90 дена неизвесност, жителите на оддалечениот атол Фанинг во островската држава Кирибати го забележале чамецот на брегот. На него се наоѓале петмина преживеани кои веднаш биле згрижени во локалната заедница под надзор на селскиот пастор.
Здравствениот работник Паукин Тороро потврди дека пациентите веднаш биле приклучени на инфузија поради критична исцрпеност. Според неговите изјави за австралиската мрежа Еј-би-си (ABC), нивната состојба брзо се стабилизирала, веќе барале храна и комуницирале со медицинскиот персонал. Преживеаните побарале приватност додека трае нивното закрепнување.
Гувернерот на државата Чук, Александар Нарун, потврди дека веќе започнал официјални преговори со владата на Кирибати за организирање на безбедното враќање на семејството дома. Официјалните служби истакнаа олеснување за спасените, но фокусот останува и на судбината на останатите четворица сопатници за кои сè уште нема детални информации.
Инцидентите од ваков тип се чест ризик за изолираните заедници во Пацификот, каде што локалното население секојдневно се потпира на мали чамци без навигациска опрема за основна меѓуостровска комуникација. Додека глобалните протоколи за спасување користат сателитски системи, преживувањето на отворено море често зависи исклучиво од дождовницата, риболовот и отпорноста на човечкиот организам.
