Соларниот телескоп „Даниел К. Иноуе“ на Хаваи направи најдетални снимки од површината на Сонцето во историјата на астрономијата. Набљудувањата открија микроскопски плазма-вртлози кои децении претходно се претпоставуваа само теоретски. Овие ситни вртлози се сметаат за клучниот механизам кој пренесува огромна енергија од подлабоките слоеви на Сонцето директно во неговата надворешна атмосфера, решавајќи една од најголемите астрофизички мистерии.

Физичарите со години се соочуваат со таканаречениот проблем на загревање на короната. Иако површината на Сонцето има температура од околу 5.500 Целзиусови степени, неговата надворешна атмосфера, короната, достигнува над еден милион степени.

Новите податоци од телескопот Иноуе покажуваат дека соларните вртлози делуваат како гигантски магнетни јажиња. При вртењето, овие структурални јажиња се затегнуваат, ослободувајќи магнетна енергија преку процес познат како магнетно повторно поврзување. Таа енергија потоа се пренесува нагоре и експлозивно ги загрева гасовите во короната.

Благодарение на примарното огледало со дијаметар од четири метри и напредната адаптивна оптика, телескопот лоциран на вулканот Халеакала успеа да ја пробие пречката на атмосферските турбуленции на Земјата. Снимените детали имаат резолуција од неколку десетици километри на површината на Сонцето, што е без преседан во соларната физика.

Астрономите истакнуваат дека подоброто разбирање на овие плазма-вртлози нема да помогне само во фундаменталната физика. Ваквите процеси се директно поврзани со соларните експлозии и короналните исфрлања на маса, кои создаваат геомагнетни бури на Земјата и можат да ги попречат сателитските комуникации и електричните мрежи.