Десет години по катастрофалното невреме и поплавите што го погодија Скопје и околните населени места, последиците од системската негрижа сè уште ги чувствуваат жителите на Стајковци, Сингелиќ, Елиново и Смилковци. На 6 август 2016 година, поројните дождови однесоа 22 човечки животи и предизвикаа огромна материјална штета. Деценија подоцна, клучните инфраструктурни проблеми и одводните канали сè уште не се соодветно решени, оставајќи ги жителите во постојан страв од нови врнежи.
Ноќта меѓу 6 и 7 август 2016 година, скопскиот регион го погоди силно невреме со екстремни врнежи од дожд. За неколку часа падна количество вода што вообичаено паѓа со месеци. Водата од Скопска Црна Гора се спушти кон низинските села, поплавувајќи куќи, патишта и земјоделски површини.
Најпогодени беа населените места Стајковци, Сингелиќ, Елиново и Смилковци. Во невремето животот го загубија 22 лица, а десетици беа повредени. Иако невремето беше екстремно, подоцнежните анализи и извештаи покажаа дека човечкиот фактор и запуштената инфраструктура значително го зголемија размерот на трагедијата.
Истражувањата и експертските оценки по невремето укажаа на сериозни пропусти во одржувањето на одводната мрежа. Клучниот канал за одводнување околу Обиколинката на Скопје и каналот што требаше да ги прифати површинските води од Скопска Црна Гора беа блокирани со отпад, земја и дивоградби.
Институциите со години не го чистеа коритата на реките и одводните канали, а урбанизацијата без соодветно планирање го пресече природниот пат на водата. Ова овозможи поројот брзо да се акумулира и да ги поплави куќите, без систем за рано предупредување што би ги известил граѓаните на време.
Иако по поплавите беа најавени обемни инфраструктурни зафати, реконструкција на канализациската мрежа и заштитни бедеми, состојбата на терен по десет години покажува бавен напредок. Анализите на граѓанските организации и локалните жители укажуваат дека одредени канали и понатаму не се редовно чистени, а одржувањето се прави парцијално.
Секој поголем дожд во скопскиот регион повторно го отвора прашањето за подготвеноста на локалните и централните власти да спречат слични катастрофи. Без долгорочно планирање и континуирано одржување на заштитните системи, ризикот од поплави останува постојана закана за жителите.
