Истражување спроведено врз жени во Австралија, објавено во списанието „International Journal of Fashion Design, Technology, and Education“, покажа дека дури 72 отсто од испитаничките носат погрешен број обувки според американскиот систем, односно 65 отсто според европскиот. Повеќе од половината учеснички избираат преголеми чевли не од незнаење, туку за да компензираат за недоволната ширина на калапот, додека 68 отсто потврдиле дека масовно се мачат да најдат соодветен модел.
Стандардната обувна индустрија речиси целосно се потпира на должината на стапалото, игнорирајќи го волуменот и ширината. Подјатарот Даниел Стјуарт објаснува дека жени со идентична должина на стапало може да имаат разлика до 40 милиметри во обемот на најширокиот дел. Кога производителот нуди само една стандардна ширина, жените со пошироко стапало немаат друг избор освен да земат поголем број. Резултатот се чевли што не притискаат од страните, но се премногу долги, што го менува начинот на одење и создава лизгање на петата.
Носењето преголеми чевли не е само естетски или практичен проблем при купувањето. Постојаното лизгање на стапалото во внатрешноста доведува до триење, плускавци и преоптоварување на прстите кои рефлексно се грчат за да ја задржат обувката. Долгорочно, ваквата навика предизвикува болки во лакот на стапалото, деформации на прстите и нарушена циркулација. Експертите нагласуваат дека проблемот не е во анатомијата на жените, туку во застарените индустриски табели за големини што ретко нудат различни ширини за ист број.