Третото издание на „Панукла сесии“ ќе се одржи во петок, 29 мај, со почеток во 21:30 часот, во Јавна соба, каде публиката ќе има можност да слушне две различни, но подеднакво немирни формации од актуелната скопска музичка сцена.

На програмата се дуото НАМУЗ, составено од Андреј Татарчевски на електрична гитара и ефекти и Кристијан Новковски на тапани, како и неконвенционалното трио Филип Букршлиев на електрична гитара, Константин Хаџи Коцев на пијано и Нинослав Спировски на кларинет и саксофон.

Влезниците за настанот чинат 200 денари, односно 100 денари за студенти.

НАМУЗ: звук меѓу дисторзија, ритам и распад

НАМУЗ е ново ехо од плодното скопско музичко подземје. Нивната музика е фино контролирана бучава што се движи меѓу искршен мат рок, расипан џез, пост-ноиз рок и електронски рок за техно отпадници.

Нивните настапи не бараат удобно жанровско сместување. Наместо тоа, тие создаваат постојана тензија меѓу ритамот, дисторзијата и распадот на формата. Тоа е музика што не се труди да биде лесна, туку да биде жива, нервозна и непредвидлива.

Трио што гради звучни пејзажи од тишина и импровизација

Од другата страна на вечерта е триото Букршлиев/Хаџи Коцев/Спировски, кое создава музика на границата меѓу амбиентален џез, дрон и слободна импровизација.

Нивниот пристап се базира на внимателно градење атмосфера, суптилни звучни поместувања и колективна интеракција. Наместо класичен концертен формат, нивната музика повеќе наликува на ноќна прошетка низ празно и сиво Скопје, во која секој звук се појавува како трага, сенка или тивка вознемиреност.

„Панукла“ како простор за немирна музика

„Панукла сесиите“ се замислени како простор за средба меѓу музичари, слушатели и идеи. Тоа се настани во кои музиката не се третира како готов производ, туку како процес, ризик и дијалог во реално време.

Името „панукла“ доаѓа од архаичен збор што најчесто се користи во југозападните делови на Македонија, особено во Преспа. Зборот има корени од грчкиот јазик и буквално значи чума, но во народната употреба може да означува и проклетство, несреќа, голема беља или паранормално демонско присуство.

Во контекст на сесиите, зборот е намерно извртeн и присвоен како знак за музика што не сака да биде припитомена. „Панукла“ овде не е болест, туку состојба на креативна зараза, простор за состави што практикуваат отворена форма, слободна импровизација, игровност и презир кон институционализираните музички калапи.

На 29 мај, Јавна соба ќе биде место за токму таква музика: немирна, отворена, ризична и жива.