Ново истражување предводено од научници од Универзитетот Стенфорд ја дава најјасната слика досега за најголемото масовно изумирање во историјата на Земјата. Истражувањето потврдува дека комбинацијата од екстремно глобално затоплување и намалувањето на кислородот во океаните била главната причина за катастрофата што пред околу 252 милиони години уништила речиси целокупниот морски свет.
За време на таканареченото Големо изумирање, исчезнале околу 96 проценти од морските видови и 70 проценти од копнените животни. Резултатите, објавени во списанието Proceedings of the National Academy of Sciences, покажуваат дека не сите организми биле подеднакво погодени. Најтешко настрадале видовите кои не можеле да се приспособат на потоплите води со ниско ниво на кислород.
Истражувачите утврдиле дека масивната вулканска активност ослободила огромни количества јаглерод диоксид и метан, што довело до нагло затоплување на планетата и драматични промени во океаните. Токму тие услови предизвикале колапс на голем дел од тогашниот морски екосистем, додека некои групи, како школките, рибите и морските ежови, успеале да преживеат и подоцна станале доминантни видови.
Според авторите на студијата, клучна улога имал метаболизмот на животните. Организмите со побавен метаболизам биле далеку почувствителни на затоплувањето и недостатокот на кислород, додека подвижните и поактивни видови полесно се приспособиле на новите услови.
Научниците предупредуваат дека резултатите носат важна порака и за денешницата. Современите климатски промени, предизвикани од човечките емисии на стакленички гасови, создаваат услови кои во одредени аспекти потсетуваат на оние што довеле до најголемото изумирање во историјата на планетата.
Иако денешното затоплување е значително помало од она во периодот перм-тријас, истражувачите нагласуваат дека процесите се одвиваат многу побрзо. Според нив, добрата вест е што човештвото сè уште има можност да ги намали емисиите и да ги ублажи последиците, со што би се избегнале најлошите сценарија за иднината на екосистемите.
