Научници создадоа досега најдетален тродимензионален атлас на човечки органи, кој овозможува увид во структурата на телото од ниво на цели органи до речиси клеточна резолуција. Новиот Human Organ Atlas, односно Атлас на човечки органи, користи напредна техника за снимање што овозможува деталност до еден микрон, околу 50 пати потенко од човечко влакно.
Атласот нуди 3Д прикази на органи како мозок, срце, бели дробови, црн дроб, бубрези и други системи, а целта е огромни количини научни податоци да станат достапни за истражувачи, лекари, едукатори, но и за јавноста. Проектот веќе се опишува како „Google Earth“ за човечките органи, бидејќи овозможува движење од голема слика кон неверојатно ситни детали.
Зад проектот стои технологијата HiP-CT, односно хиерархиска томографија со фазен контраст, развиена во Европскиот синхротронски центар ESRF во Гренобл, Франција, во соработка со тим предводен од University College London. Таа користи исклучително моќни рендгенски зраци од синхротрон, што овозможува недеструктивно снимање на цели органи и потоа „зум“ до речиси клеточно ниво.
Оваа технологија веќе помогнала во подобро разбирање на болести. Во претходни студии, HiP-CT открила микроскопски оштетувања на крвните садови во белите дробови кај лица починати од ковид-19, како и промени поврзани со аденомиоза, бенигно гинеколошко нарушување. Научниците очекуваат атласот да помогне во истражувања за болести како остеоартритис, срцеви заболувања, рак и ретки состојби.
Според најновите податоци наведени во Science Alert, атласот постојано се проширува и во моментот содржи 87 органи и 363 тродимензионални сетови податоци од 54 донори. Токму оваа отворена база може да стане важна и за развојот на медицинска вештачка интелигенција, бидејќи моделите за машинско учење ќе можат да се обучуваат врз детални и високорезолуциски прикази на реални човечки органи.
Истражувачите најавуваат дека ова е само почеток. Во иднина очекуваат техниката да се развие до степен да овозможи снимање на цели човечки тела со резолуција многу повисока од денешната, што би можело суштински да го промени начинот на кој се изучува анатомијата, се препознаваат болестите и се развиваат нови стратегии за лекување
