Во Португалија, стотици млади луѓе ја поминаа ноќта под шатори на еден од најпознатите плоштади во Лисабон, протестирајќи против недостапните станови, високите кирии и политиките на владата.

Централниот плоштад Росио во Лисабон, вообичаено преполн со туристи, се претвори во импровизиран камп на млади луѓе кои велат дека повеќе не можат да си дозволат пристоен живот во сопствената земја.

Стотици демонстранти поставија десетици шатори во саботата вечерта, а ноќта меѓу 17 и 18 октомври ја поминаа на плоштадот, барајќи конкретни мерки против станбената криза и растечките животни трошоци.

Протестот следуваше по масовните демонстрации во кои учествуваа илјадници граѓани, а слични протестни кампови беа организирани и во Порто.

„Од овде не си одиме“

Демонстрантите, меѓу кои доминираат младите, најавија дека нема лесно да го напуштат плоштадот.

Собрани околу споменикот на кралот Педро Четврти, тие пееја протестни песни и извикуваа пораки против владините политики за домување.

Една од пораките што одекнуваше низ плоштадот беше: „Од овде не си одам, никој нема да ме избрка“.

Протестот беше организиран под мотото кое во превод значи „Не можете повеќе да издржите? Тогаш поставете го вашиот шатор!“.

Со овој симболичен чин, демонстрантите сакаат да покажат во каква ситуација се наоѓаат граѓаните кои, и покрај тоа што работат, не можат да си дозволат сопствен дом или кирија.

Работат, но не можат да си дозволат самостоен живот

Станбената криза во Португалија веќе подолго време е еден од најсериозните социјални проблеми, особено за младите.

Високите кирии и цените на недвижностите го отежнуваат осамостојувањето, а многумина се принудени да продолжат да живеат со родителите и по триесеттата година.

Демонстрантите ја обвинуваат владата на премиерот Луиш Монтенегро дека води политики кои повеќе им одат во прилог на сопствениците на недвижности отколку на луѓето што бараат дом.

Според учесниците, дополнителен проблем претставува тоа што растот на платите не ги следи трошоците за домување.

„Класата што плаќа даноци и ја одржува оваа земја го губи правото на домување“, изјави за АФП социјалната работничка Елена Коста, објаснувајќи зошто се приклучила на протестите.

Од Шпанија до Португалија – станбената криза ги мобилизира младите

Протестниот камп во Лисабон е инспириран и од неодамнешните демонстрации во соседна Шпанија, каде што граѓаните протестираат против станбената криза.

Во Португалија, незадоволството не е ограничено само на главниот град. Демонстрации имаше во Порто, Коимбра и други градови, а организаторите бараат зголемување на платите и мерки што ќе го олеснат пристапот до домување.

Синдикалните организации, кои учествуваа во саботните протести, побараа и зголемување на платите за 15 проценти.

Истовремено, протестите во Лисабон се случуваат во период на пошироки социјални немири во Франција, Италија и Белгија, каде што младите и другите граѓани излегуваат на улиците поради различни економски и општествени проблеми.

Генерација што бара право на дом

За младите Португалци, прашањето за домувањето веќе не е само економски проблем, туку прашање на основна сигурност и можност за планирање на иднината.

Кога киријата одзема голем дел од платата, штедењето, создавањето семејство и финансиската независност стануваат сè потешки.

Затоа и протестните шатори во центарот на Лисабон имаат силна симболика. Тие се поставени во туристичкото срце на градот, каде што становите и недвижностите стануваат сè понедостапни за дел од локалното население.