Американката Рејчел Пауерс го купила домот во Калифорнија во кој се снимал култниот хорор-филм „Полтергајст“ од 1982 година, а потоа одлучила дел од холивудската историја да го сподели со обожавателите. За нив тоа не е обично преноќување, туку можност да влезат во куќа што ја паметат од една од најпознатите филмски приказни за натприродното.

Куќата се наоѓа во Сими Вали, во близина на Лос Анџелес, а во 2024 година била продадена за 1,28 милиони долари. Новата сопственичка отсекогаш била голем љубител на филмот, но нејзината идеја првично била да најде дом за себе и за своите три ќерки.

Она што го купила, сепак, било многу повеќе од недвижност.

Станува збор за куќата што во филмот му припаѓа на семејството Фрилинг, чии членови почнуваат да доживуваат необјасниви појави во навидум мирен американски дом.

Филмот во режија на Тоби Хупер стана еден од препознатливите хорори на осумдесеттите години, а семејната куќа доби посебно место во популарната култура.

Од семеен дом до туристичко доживување

Пауерс, која работи во областа на дизајнот и креативните доживувања, сфатила дека интересот за куќата е поголем отколку што очекувала.

Љубители на филмот доаѓале да се фотографираат пред неа, а некои сакале и да видат како изгледа однатре.

Така се родила идејата домот повремено да се отвора за посетители и за гости што сакаат да преноќат во вистинската куќа од филмот.

Сопственичката се обидела да ја зачува атмосферата на осумдесеттите, но без куќата да ја претвори во филмска сценографија во која не може нормално да се живее.

Меѓу деталите што ги привлекуваат гостите е телевизор кој при вклучување прикажува телевизиски шум – потсетник на една од најпознатите сцени во „Полтергајст“.

Тука се и старите видеокасети, ретро-опремата и детали што ги враќаат посетителите во времето кога филмот првпат ги полнеше кината.

Гостите можат да ги препознаат дневната соба, кујната и делови од дворот, каде што се снимени некои од запаметените сцени.

Духови или само стара електрична инсталација?

Пауерс раскажува дека некои посетители пријавувале чудни звуци или светла што треперат.

Сепак, таа не тврди дека станува збор за натприродни појави. Напротив, смета дека за голем дел од необичните искуства веројатно постои сосема рационално објаснување.

Она што за посетителите е поважно е чувството дека на неколку часа стануваат дел од позната филмска приказна.

Во реалноста, куќата е далеку попријатна отколку на филмското платно. Има базен, двор и современи услови за престој, а холивудската мистерија главно живее преку спомените на гледачите.

Поранешното момче-актер Оливер Робинс, кој го играше Роби Фрилинг во филмот, исто така ја посетувал куќата.

Иако во последно време немало нови преноќувања, интересот за посетите не исчезнал, особено во периодот околу Ноќта на вештерките.

Приказната за Рејчел Пауерс е и пример за еден необичен вид туризам: патување не кон познати градови и природни убавини, туку кон адреси што гледачите ги запомниле од филмовите.

За некого тоа е само стара куќа во Калифорнија. За генерации љубители на хоророт, тоа е место каде што границата меѓу филмот и вистинскиот живот станува речиси невидлива.