Иако многумина мислат дека секојдневното шетање е само начин миленикот да ги заврши физиолошките потреби, ветеринарите предупредуваат дека движењето е неопходно и за неговото физичко и за менталното здравје. Но колку време навистина треба да поминува кучето во прошетка?
Одговорот зависи од возраста, расата, здравствената состојба и темпераментот. Ветеринарката Никол Рус споделува насоки што можат да им помогнат на сопствениците да ја приспособат секојдневната активност на своите миленици.
Кученцата имаат многу енергија, но не треба да се претерува
Малите кученца честопати изгледаат како да можат да трчаат и да играат со часови. Сепак, нивните коски и зглобови сè уште се развиваат, поради што претераната физичка активност може да биде штетна.
Ветеринарката посочува едно често користено правило: пет минути активност за секој месец од животот, двапати дневно.
Според оваа пресметка, кученце старо четири месеци би имало по околу 20 минути активност во два наврата.
Но ова не е строго научно потврдено правило. Британската ветеринарна организација PDSA нагласува дека нема доволно научни докази за универзална формула и дека активноста треба да се приспособи на конкретното кученце.
За најмладите миленици особено се препорачуваат кратки, мирни прошетки, игра и постепено запознавање со околината. Треба да се избегнуваат напорни трчања, повторливи скокови и активности што ги оптоваруваат зглобовите.
На возрасните кучиња најчесто им требаат од 30 до 60 минути дневно
Кај возрасните кучиња потребите значително се разликуваат.
Според ветеринарката, за многу кучиња добар почетен ориентир се од 30 до 60 минути физичка активност дневно.
Но некои раси бараат многу повеќе движење.
Активните кучиња, како бордер коли, често имаат потреба од еден до два часа активност, а понекогаш и повеќе, особено ако се навикнати на интензивна работа и игра.
Од друга страна, на помалку активните кучиња може да им одговараат две прошетки по 20 минути, дополнети со игра дома.
Сепак, големината не е единствениот критериум. И мало куче може да биде исклучително енергично, додека поголемо куче може да има помала потреба од интензивно движење.
Затоа сопствениците треба да го следат однесувањето на својот миленик, неговата кондиција и начинот на кој реагира по прошетките.
Постарите кучиња не треба да престанат да се движат
Со стареењето, кучињата стануваат побавни, но тоа не значи дека треба да останат дома без редовна физичка активност.
Напротив, умереното движење им помага да ја зачуваат мускулната сила, подвижноста и здравјето на зглобовите.
Кај некои постари кучиња и понатаму се можни од 30 до 60 минути дневна активност, но кај други се посоодветни пократки и почести прошетки.
Особено е важно да се избегнуваат нагли движења, скокање и долги прошетки по нерамни или лизгави површини.
За милениците со проблеми со зглобовите може да бидат корисни и активности во вода, како хидротерапија, но само по препорака на ветеринар.
Ако кучето почне да куца, покажува болка, прекумерно задишува или одбива да продолжи со движењето, активноста треба да се прекине.
Прошетката не е само вежбање – таа е важна и за расположението
Мирисањето на тревата, запознавањето нови места и истражувањето на околината се важни за менталната благосостојба на кучињата.
За разлика од луѓето, кои светот најмногу го доживуваат преку видот, кучињата голем дел од информациите ги добиваат преку мирисот.
Затоа и побавна прошетка, во која миленикот има доволно време да истражува, може да биде корисна.
Редовното движење помага во одржувањето здрава телесна тежина, ја намалува досадата и може да придонесе за подобро однесување.
Сепак, нема универзална бројка што важи за сите кучиња.
Најдобрата прошетка не е нужно најдолгата, туку онаа што одговара на возраста, здравјето и потребите на миленикот.
Ако кучето има здравствени проблеми или забележувате дека тешко го поднесува вообичаеното движење, ветеринарот може да препорача соодветен режим на активност.
