Иако срцевиот удар често се доживува како нешто што се случува ненадејно, лекарите предупредуваат дека телото има свои ритми, а срцето не е под исто оптоварување во секој дел од денот. Според кардиологот Франческо Ло Монако, најризичен период за срцето е раното утро, приближно меѓу 6 и 10 часот, кога организмот преминува од состојба на одмор во состојба на активност.
Во тој период се случуваат неколку природни физиолошки промени: крвниот притисок и нивото на кортизол растат, артериите се стеснуваат, а крвта станува посклона кон згрутчување. Научни истражувања покажуваат дека циркадниот ритам предизвикува утрински пораст на PAI-1, протеин што ја намалува способноста на телото да ги разградува згрутчувањата, што може да придонесе за поголема утринска ранливост на кардиоваскуларниот систем.
Ризикот е особено поголем кај луѓе со висок крвен притисок, хроничен стрес, лош сон, дијабетес, висок холестерол или веќе постоечко срцево заболување. Кај овие лица, нормалните утрински промени можат дополнително да го оптоварат срцето, особено ако денот почнува нагло, со силен аларм, брзање, нервоза или интензивен физички напор веднаш по будењето.
Кардиологот советува утрото да започнува постепено, без нагло станување и без непотребна брзина. Наместо остар аларм, подобра опција може да биде поблаг звук или светлосен аларм, а интензивните тренинзи во првите 30 минути по будењето е подобро да се избегнуваат. Лесно движење, хидратација, мирна рутина и редовен сон можат да помогнат телото полесно да го помине утринскиот „стрес-тест“.
Пораката не е дека секое утро е опасно, туку дека срцето има свој биолошки ритам кој треба да се почитува. Кај луѓето од ризични групи, редовното следење на крвниот притисок, контролата на стресот и навремена лекарска консултација можат да бидат важен дел од превенцијата. Болка во градите, отежнато дишење, необична слабост, ладна пот или притисок што се шири кон рака, вилица или грб не треба да се игнорираат.
