Во Кина се појави необичен начин за заработка: луѓето ги даваат своите лица на вештачката интелигенција, која потоа ги користи за да создаде дигитални актери во реклами, серии и видео игри. Надоместоците можат да достигнат речиси 15.000 долари.

Наместо да се појавуваат пред камери, заинтересираните граѓани се согласуваат нивните фотографии да се користат за креирање дигитални ликови. Потоа, вештачката интелигенција може да креира нови сцени и снимки со нивното лице, без потреба лицето да учествува во секое снимање.

На овој начин, лицето станува еден вид дигитален имот што може да се изнајми на продуценти и други компании.

Колку можете да заработите со изнајмување лица?

Според „Саут Чајна Морнинг Пост“, надоместоците на кинеските платформи се движат од 50 јуани, или околу седум долари, до речиси 100.000 јуани, што е приближно 15.000 долари.

Сепак, ова е опсег на понудени цени, а не износите што сите корисници всушност ги заработуваат.

Износот на надоместокот зависи од изгледот на лицето, намената на дигиталната слика, времетраењето на лиценцата и условите под кои компанијата има право да користи нечие лице.

Еден банкарски службеник, според извештаите на кинеските медиуми, заработил околу 370 долари откако рекламна компанија ги купила правата да ја користи неговата слика седум пати во рок од само три дена.

На една од платформите, корисниците можат да одредат во која содржина сакаат да се појавуваат, колку долго важи дозволата и дали се согласуваат со последователни промени на нивната дигитална слика.

Дигиталните актери се сè побарани

Овој вид бизнис се развива заедно со брзиот раст на краткорочната индустрија во Кина, која се произведува со помош на вештачка интелигенција.

Продуцентите повеќе не треба да ангажираат актери за секоја сцена или да организираат нови снимања кога сценариото ќе се промени. Тие само треба да го имаат соодветниот дигитален лик и дозвола за негово користење.

Според истражувањето на порталот „Остатокот од светот“, платформата ActID со седиште во Шенжен им овозможува на продуцентите да избираат дигитални актери од регистрираните корисници.

Таксите на таа платформа се движат од приближно 15 до 74 долари по епизода, а компанијата зема провизија од десет проценти.

Интересно е што продуцентите не бараат само млади и привлечни лица. Тие имаат потреба и од постари луѓе, како и од луѓе со впечатлив изглед, за да ги направат дигиталните ликови да изгледаат поразновидни и поуверливи.

Кој го контролира лицето кога со него ќе управува вештачката интелигенција?

Иако овој начин на заработка може да изгледа едноставен, тој покренува сериозни прашања за заштитата на идентитетот и контролата врз сопствениот изглед.

Лице кое ги обезбедува своите фотографии може подоцна да се појави во сцена што никогаш не ја снимило, во улога што никогаш не ја играло или во реклама за производ што никогаш не го користело.

Затоа е особено важно што е напишано во договорот: колку долго компанијата може да го користи нечие лице, во каква содржина, дали може да го позајми на други компании и дали може да се користи за дополнителна обука на системи за вештачка интелигенција.

Некои кинески платформи им дозволуваат на корисниците однапред да забранат одредени видови содржина.

Сепак, дури и ваквите ограничувања не ги елиминираат сите ризици, особено ако фотографиите или дигиталните податоци стигнат до неовластени корисници.

Профит денес, проблем утре?

Развојот на овој пазар е проследен со зголемен број спорови поради неовластено користење на туѓа слика.

Кинеските компании се обидуваат да воведат појасни правила за лиценцирање, но експертите предупредуваат дека е тешко да се гарантира целосна контрола врз дигиталниот идентитет откако податоците ќе се најдат во системи за генерирање содржини.

Значи, заедно со новата можност за заработка, се поставува прашање кое би можело да стане сè поважно: што се случува кога едно лице ќе престане да дава согласност, а неговиот дигитален двојник веќе постои?

За некои, изнајмувањето лица е можност за дополнителен приход, додека други се плашат дека изгледот што некогаш е позајмен би можел да продолжи да се користи дури и кога неговиот сопственик повеќе не го сака.