Црните гаврани носат визуелни одлуки двојно побрзо од луѓето и мајмуните, покажува новото истражување објавено во списанието „Science“. Тим невробиолози од Универзитетот во Тибинген откри дека овие птици препознаваат сложени форми и прават свесен избор за само дел од секундата. Ова откритие целосно го менува разбирањето за еволуцијата на интелигенцијата, докажувајќи дека за врвни когнитивни перформанси не е неопходен слоевит неокортекс како кај цицачите.

Мозочните ќелии на птиците реагираат со рекордна брзина

Истражувачите ги тренирале гавраните да препознаваат специфични слики прикажани на екран и да реагираат со клукање само кога ќе забележат познат објект. Додека птиците ја извршувале задачата, научниците ја мереле електричната активност во нидопалиумот – мозочниот регион задолжен за високото размислување кај птиците.

Резултатите ги изненадија дури и авторите на студијата. На гавранот му биле потребни само околу 140 милисекунди за да го регистрира визуелниот сигнал и да донесе правилна одлука. За споредба, на човечкиот мозок и на макаки мајмуните за идентичен когнитивен процес им се потребни меѓу 250 и 400 милисекунди.

Густо збиените неврони овозможуваат екстремно брз пренос на информации

Птичјиот мозок на прв поглед изгледа мал, но неговата структура крие поинаква архитектонска логика. Гавраните немаат набран неокортекс со шест слоеви како луѓето, туку нивните неврони се организирани во густи јадра.

Бидејќи нервните ќелии се физички многу поблиску една до друга, електричните импулси патуваат на значително пократки растојанија. Оваа микроархитектура на мозокот овозможува молскавична обработка на податоците, што за гавраните во дивото опкружување значи разлика меѓу уловен плен и преживување.

Птичјата когниција отвора нови патишта за развој на вештачката интелигенција

Ова истражување руши повеќедецениска биолошка догма дека сложената мисла и брзото расудување се резервирани исклучиво за приматите. За домашните истражувачи и младите научници во регионот, ваквите увиди се директна лекција за тоа како природата наоѓа повеќе различни решенија за ист инженерски проблем.

Паралелата е видлива и во современата технологија. Наместо да градат гломазни и енергетски скапи невронски мрежи, компјутерските инженери сè почесто учат токму од ваквите биолошки модели со висока густина на информации. Ефикасноста на гавранот покажува дека супериорната обработка на податоци не бара поголем хардвер, туку попаметно поврзување на јазлите.