Во „God Is a DJ“, клубот е простор во кој луѓето доаѓаат со своите разлики, проблеми и предрасуди, а музиката ги спојува во иста просторија.
Токму затоа, по повод 16 Ноември – Меѓународниот ден на толеранцијата, за денешниот Monday Dance ја избравме „God Is a DJ“. Обединетите нации го одбележуваат 16 Ноември како ден посветен на толеранцијата, почитувањето на различностите и градењето општества во кои различноста не е причина за поделба.
А приказната за една од најпознатите песни на Faithless почнува на прилично неочекувано место – на една маица.
Од маица на проба до химна на подиумот
Во 1998 година, додека Faithless работеле на својот втор албум „Sunday 8PM“, гитаристот Dave Randall дошол на проба со маица на која пишувало „God Is a DJ“. Sister Bliss веднаш ја забележала фразата и сакала токму така да се вика една од следните песни на групата.
Maxi Jazz, интересно, на почетокот не бил воодушевен од идејата. И самиот со години бил DJ, но токму од таа едноставна реченица успеал да развие многу поширока филозофија: ако музиката може да ги собере луѓето, тогаш клубот може да биде нивното заедничко светилиште.
„God Is a DJ“ беше објавена во август 1998 година како водечки сингл од вториот албум на Faithless, „Sunday 8PM“. Авторските кредити ги делат Maxi Jazz, Rollo, Sister Bliss и Jamie Catto, додека продукцијата ја потпишуваат Rollo и Sister Bliss. Sister Bliss ги свири и клавијатурите на траката.
Но срцето на песната е Maxi Jazz.
Неговиот препознатлив, смирен глас не зборува за религија во класична смисла. Тој зборува за музиката како простор за ослободување и за подиумот како место каде непознати луѓе можат барем за една вечер да бидат дел од исто нешто. Современите осврти на Faithless токму така ја толкуваат песната – како споредба меѓу чувството на припадност во клубот и духовното искуство што традиционално се поврзува со религијата.
И самиот Maxi Jazz на настапите дополнително ја нагласувал таа порака. На концерт во лондонската Astoria во 1999 година, по „This is my church“, тој додал дека тоа не е ексклузивна, туку инклузивна црква – додека пред него танцувала исклучително разновидна публика.
Токму тука „God Is a DJ“ најсилно се допира со идејата на Денот на толеранцијата.
Не мора да веруваме во исто. Не мора да изгледаме исто. Не мора да сакаме исти луѓе, да потекнуваме од исто место или да живееме на ист начин.
Но можеме да го делиме истиот подиум.
Од клубовите до светските топ-листи
Песната не останала само клубска химна. „God Is a DJ“ стигнала до шестото место на британската сингл-листа, а во септември 1998 година се искачила и на првото место на американската Billboard Club Play листа.
Повеќе од четврт век подоцна, песната останува една од најпрепознатливите траки на Faithless и едно од оние парчиња електронска музика во кои подиумот не е само место за забава, туку заеднички простор.
Затоа денес пуштаме погласно.
Без предрасуди. Без поделби.
Само музика и луѓе што го делат истиот подиум.
