Европа и Африка разгледуваат амбициозни инфраструктурни проекти кои би можеле трајно да ги променат транспортните и трговските врски меѓу двата континента. Во фокусот се два подводни тунела чија вкупна вредност се проценува на повеќе од 20 милијарди евра.

Првиот проект предвидува изградба на подводен патен тунел меѓу Мароко и Португалија, со проценета вредност од околу 800 милиони евра. Планот е да се воспостави директна врска меѓу северниот дел на Мароко и португалскиот регион Алгарве, поврзувајќи се со тамошната патна инфраструктура.

Според досегашните информации, тунелот би бил изведен со две одвоени сообраќајни цевки, по една за секој правец на движење, како и дополнителен сервисен коридор за безбедност и итни интервенции. Во проектот се предвидени современи системи за вентилација, контрола на притисокот и безбедносни засолништа.

Инженерите кои работат на почетните анализи сметаат дека станува збор за технолошки изводлив проект, иако конечните трошоци ќе зависат од геолошките и сеизмичките услови во областа. Засега нема официјална потврда од властите во двете земји за почеток на реализацијата. Уште поголемо внимание привлекува проектот за подводен железнички тунел меѓу Шпанија и Мароко, кој повторно е ставен на маса по повеќегодишни анализи и студии.

Според плановите, железничката врска би минувала под Гибралтарски Теснец и би била долга околу 42 километри, од кои приближно 27 километри под морето. Трасата треба да ги поврзе Пунта Палома во јужна Шпанија со областа Кап Малабата во близина на Тангер. Проценетата вредност на овој проект се движи меѓу 15 и 20 милијарди евра, а целта е преку тунелот да се одвива и патнички и товарен железнички сообраќај. Според првичните проценки, патувањето меѓу Европа и Африка би траело околу 30 минути.

Експертите сметаат дека ваквите проекти се дел од поширока стратегија за создавање поотпорни транспортни коридори во услови на сè почести геополитички кризи. Последните случувања на Блискиот Исток и ризиците за поморскиот сообраќај преку клучни точки како Ормутски Теснец дополнително ја зголемија потребата од алтернативни врски меѓу континентите.

Доколку барем еден од овие проекти биде реализиран, тоа би претставувало една од најголемите инфраструктурни инвестиции во современата историја на односите меѓу Европа и Африка и би можело значително да ги промени трговските и транспортните текови во регионот.