Европа сè повеќе се подготвува за долготраен конфликт во Украина, но без јасно дефинирана стратегија за негово завршување, оценува „Њујорк тајмс“. Во ваков контекст, војната се трансформира во конфликт на исцрпување, без видлив крај и без јасен политички излез.
Според анализата, европските престолнини сè повеќе сметаат дека шансите за брзо преговарачко решение меѓу Русија и Украина се минимални, особено во услови кога Доналд Трамп и САД се фокусирани на други глобални кризи.
Европа „во режим на одржување“
Европската политика, според повеќе анализи, се сведува на одржување на Украина во борба преку финансиска и воена поддршка, но без јасен план како да се постигне победа или мир.
Како што истакнуваат аналитичари, проблемот не е само во поддршката, туку во отсуството на „теорија за победа“ односно јасна стратегија што би значела крај на војната. Клучен проблем останува фактот што вистинските мировни процеси, според проценките, не можат да се водат без директно учество на САД. Но во моментот нема јасен сигнал дека Вашингтон е подготвен да ја преземе таа улога.
Во меѓувреме, обидите за посредување преку други канали или трилатерални разговори остануваат блокирани, бидејќи Москва одбива одредени формати на преговори.
Украина меѓу дипломатија и војна
Украинското раководство, предводено од Володимир Зеленски, паралелно се обидува да одржи дипломатски канали со западните партнери, но и да обезбеди нови сојузници надвор од традиционалниот евроатлантски блок.
Се споменуваат контакти со земји како Саудиска Арабија, Велика Британија и други глобални актери, што укажува на проширување на дипломатската мрежа.
Европа меѓу санкции и неизвесност
И покрај тоа, Европската унија продолжува со финансиска и воена поддршка, вклучувајќи нови пакети санкции против Русија и дополнителни економски мерки. Сепак, прашањето што останува отворено е дали ваквиот пристап е доволен или само го одложува решението.
Европа денес се наоѓа во парадоксална позиција: силно ангажирана во поддршка на Украина, но без јасен план за завршување на војната.
Како што предупредуваат аналитичарите, сегашната политика сè повеќе личи на стратегија за „одржување на статус кво“, наместо на реален пат кон мир што може да значи продолжување на конфликтот на неопределено време.
