Астрономската есен на северната хемисфера започна ноќеска во точно 02:05 часот по македонско време, со што Сонцето го премина небесниот екватор кон југ. Иако латинскиот назив сугерира еднакво траење на денот и ноќта, прекршувањето на сончевата светлина низ атмосферата го одложува тој баланс. Денот денес сè уште трае неколку минути подолго од ноќта на нашите простори, додека јужната полутопка истовремено влегува во својата пролет.
Септемвриската рамноденица претставува прецизен астрономски момент, а не цел ден. Ноќеска во 00:05 часот по координирано универзално време (UTC), односно 02:05 часот според централноевропското летно сметање во Македонија, Сонцето се најде директно над Земјиниот екватор. Во тој момент, Земјината оска не е навалена ниту кон Сонцето ниту настрана од него.
По овој пресек, сончевите зраци паѓаат под сè помал агол на северната полутопка. За луѓето на јужната хемисфера ова означува крај на зимата и официјален почеток на пролетта.
Зборот рамноденица доаѓа од латинскиот поим „aequinoctium“, што буквално значи еднаква ноќ. Реалноста на теренот покажува поинаква слика. Денот и ноќта на 23 септември не траат по точно 12 часа.
Причината лежи во два оптички и геометриски фактори. Прво, денот започнува во мигот кога горниот раб на Сонцето ќе се појави над источниот хоризонт, а завршува кога последниот раб ќе исчезне на запад. Астрономскиот центар на сончевиот диск поминува подоцна. Второ, Земјината атмосфера дејствува како огромна леќа, па светлината се прекршува и го прави Сонцето видливо неколку минути пред вистинскиот изгрев и по реалниот залез.
Поради овие фактори, изедначувањето на светлината и мракот, појава позната како еквилукс, на географската широчина на Скопје ќе се случи на 26 септември.
Секојдневната патека на Сонцето се менува со секое деноноќие, но во деновите околу рамноденицата важи едно географско правило. Без оглед дали набљудувачот се наоѓа во Скопје, на екваторот или во близина на поларните кругови, Сонцето изгрева речиси точно на исток и заоѓа на запад.
Почнувајќи од денес, изгрејсонцето на нашето небо секојдневно се поместува сè појужно, а деновите стануваат забележливо пократки секој нареден ден сè до декемврискиот солстициј.
