Научници развиле експериментални капки за очи кои со помош на светлина успеале повторно да активираат дел од видната функција кај слепи лабораториски животни. Истражувањето отвора можност во иднина да се развијат поедноставни и помалку инвазивни третмани за одредени форми на слепило.
Истражувачкиот тим, предводен од Институтот за биоинженерство на Каталонија (IBEC), создал соединенија чувствителни на светлина, кои можат да ја активираат преостанатата нервна мрежа во мрежницата. Резултатите се објавени во научното списание Journal of the American Chemical Society.
Кај болести како дегенерација на макулата поврзана со стареењето и ретинитис пигментоза, клетките во мрежницата кои ја регистрираат светлината постепено се оштетуваат и изумираат. Сепак, дел од нервната мрежа во мрежницата останува зачуван, што според научниците претставува можност за нов пристап во враќањето на светлосната чувствителност.
Новите молекули, наречени „prosthe6“, се активираат под дејство на светлина и делуваат врз таканаречените ON-биполарни клетки во мрежницата. На тој начин тие делумно ја преземаат функцијата на изгубените фоторецептори.
Во експериментите, слепи глувци кои го примиле третманот повторно покажале способност да ја разликуваат светлината од темнината. По третманот, тие повторно почнале инстинктивно да избираат потемни простори, што укажува дека визуелните информации повторно влијаеле врз нивното однесување.
Особено значајно е што два од најперспективните соединенија покажале ефект не само по внесување во окото, туку и кога биле применети во форма на капки за очи.
Научниците наведуваат дека пристапот не го отстранува причинителот на слепилото и не претставува лек за дегенеративните заболувања на мрежницата. Сепак, технологијата би можела да помогне повторно да се активира дел од преостанатиот визуелен систем.
Дополнителна предност е тоа што соединенијата функционираат при вообичаени нивоа на осветлување, како дневна светлина или нормално внатрешно осветлување, без потреба од специјални светлосни уреди, генетска терапија или импланти.
Истражувањето засега е во експериментална фаза и резултатите се добиени кај животински модели. Следниот голем чекор ќе биде дополнително испитување на безбедноста и развој на соодветна формулација пред евентуални клинички испитувања кај луѓе.
Ако ваквиот пристап во иднина се покаже успешен и кај луѓето, капките чувствителни на светлина би можеле да отворат нова можност за третман на лица со тешки дегенеративни заболувања на мрежницата, за кои во моментов постојат ограничени терапевтски опции.
