Издавачката куќа „Антолог“ од Скопје денеска го објави романот „Безбедна куќа“ од хрватската авторка Марина Вујчиќ, во превод на Владимир Јанковски. Делото претставува директно соочување со семејното насилство, психолошката изолација и тивкото исчезнување на жената во сопствениот дом. Книгата излегува во рамките на европскиот проект „ЕУрека: Читањето – семе на иднината!“.

Главната хероина Лада Лончар завршува во затвор откако со нож го убива својот сопруг, угледен универзитетски професор. За околината, роднините и колегите тој бил образован, пристоен и шармантен маж. Никој од блиските не верувал дека тој може да биде насилник.

Зад затворските решетки, Лада почнува да го реконструира својот живот. Љубовта и бракот со текот на времето прераснале во постојана контрола, страв, понижување и изолација. Таа постепено се откажувала од пријателките, од професионалната кариера и од сопствените желби, сѐ до моментот кога останала без право да зборува во сопствено име.

Авторката Марина Вујчиќ ја превртува вообичаената криминалистичка матрица. Романот не се фокусира на самиот чин на убиството како мистерија, туку на процесот што води до него. Насилството тука започнува со суптилна манипулација, поместување на границите и наметнување чувство на вина кај жртвата.

Вујчиќ намерно ја избира инверзијата каде што жената преживува долгогодишна тортура и во самоодбрана го елиминира насилникот. Преку ваквиот заплет се преиспитува подготвеноста на општеството да им верува на жртвите наместо да бара оправдување за насилниците. Насловот „Безбедна куќа“ носи силна иронија, отворајќи го прашањето дали домот воопшто може да биде засолниште кога токму таму се случува теророт.

Вујчиќ го пишувала романот речиси четири години. За потребите на книгата, таа детално ги истражувала женските затвори, законските процедури, протоколите при семејно насилство и социјалната заштита. Посебен фокус ставила на психијатриските вештачења и на директните сведоштва на жени со преживеана семејна тортура.

Книгата го адресира и молкот на институциите, соседите и семејството, покажувајќи како насилството честопати е видливо, но свесно непрепознаено од заедницата.

Македонското издание е реализирано со финансиска поддршка од програмата „Креативна Европа“ на Европската Унија, како и од министерствата за култура на Хрватска и на Македонија. Преводот го потпишува Владимир Јанковски, кој досега има преведено десетици регионални и светски автори. Книгата е веќе дистрибуирана низ книжарниците.