Џузепе Верди, авторот на некои од најпознатите опери во светот, е роден во октомври 1813 година во Ронколе, кај Бусето. Италијанскиот архивски систем СИУСА го наведува 10 октомври како датум на неговото раѓање.

Патот до оперските сцени не му бил непосреден. Верди потекнувал од скромно семејство, а музичкото образование го продолжил благодарение на финансиската поддршка на Антонио Бареци. Кога се преселил во Милано, не бил примен на конзерваториумот, па учел приватно кај Винченцо Лавиња.

Зад професионалниот подем стоеле и тешки лични загуби. Во периодот на неговите први опери починале двете мали деца, а во 1840 година и сопругата Маргерита. Според Англиската национална опера, загубите го навеле да размислува за напуштање на компонирањето.

Пресврт донела „Набуко“, која во 1842 година постигнала голем успех во миланската „Скала“. Работата на операта го вратила кон музиката, а нејзиниот прием го зацврстил неговото име на италијанската оперска сцена.

Оперите на Верди низ пет децении

„Риголето“ се појавил во 1851 година, а „Трубадур“ и „Травијата“ во 1853 година. Подоцна следувале „Аида“ во 1871 година, „Отело“ во 1887 година и „Фалстаф“ во 1893 година. Овој распон покажува дека неговиот опус се создавал и се развивал во текот на повеќе децении.

Верди барал од пејачите да ја познаваат целата партитура, за да го разберат делото и да ја толкуваат својата улога во неговиот поширок контекст. Како што наведува Англиската национална опера, неговите барања се однесувале и на оркестарот и на диригентите, од кои очекувал прецизна изведба.

Оставил наследство и надвор од своите партитури. Во Милано основал дом за пензионирани музичари, познат како „Каза Верди“. Починал на 27 јануари 1901 година, а бил погребан во капелата на домот што самиот го основал.

За прва средба со неговата музика, „Риголето“, „Травијата“ и „Аида“ се меѓу делата што ги издвојува Англиската национална опера во својот водич за композиторот.