Практиката за темелно плакнење на чиниите пред нивно редење во машина за садови прави поголема штета отколку корист. Според упатствата на водечките производители на бела техника и детергенти, модерните апарати и современите хемиски формули се дизајнирани директно да ги разградуваат маснотиите. Претходното плакнење со топла вода под чешма не само што го саботира процесот на чистење, туку создава непотребен трошок на вода и струја во секое домаќинство.

Современите таблети и прашоци за миење садови содржат ензими што целат директно кон протеините и скробот. Кога садовите влегуваат во машината претходно исплакнати, овие ензими немаат материјал за кој можат да се врзат. Наместо да чистат храна, тие слободно циркулираат низ водата и со текот на времето можат да ја намалат ефикасноста на миењето или да создадат наслаги на стаклото.

Единствено што треба да направите е да ги отстраните крупните остатоци од храна, како коски или кори, со обична виљушка директно во корпата за отпадоци

Речиси сите модерни машини за садови произведени во последните десет години поседуваат вградени сензори за заматеност на водата. Овие сензори го тестираат првиот циклус на плакнење за да одредат колку температура и време се потребни за главниот програм.

Ако машината регистрира чиста вода бидејќи претходно сте ги исплакнале садовите на чешма, системот автоматски префрла на пократок или поблаг режим. Резултатот често се полуизмиени садови со засушени траги од чај или кафе.

Според пресметките на американската агенција за заштита на животната средина (Energy Star), миењето или плакнењето садови под постојан млаз вода троши околу 15 до 20 литри во минута. Еден стандарден циклус во модерна енергетски ефикасна машина за садови троши помеѓу 9 и 12 литри вода за целиот товар.

Со исклучување на навиката за претходно плакнење, едно четиричлено домаќинство може да заштеди повеќе од 20.000 литри вода годишно, без никаква разлика во чистотата на садовите.