Обединетото Кралство се соочува со континуирана политичка нестабилност и честа смена на премиери, а главната причина, според аналитичарите, е економијата. Во последните околу седум години, земјата би можела да добие дури шести премиер, бидејќи еден по друг политичките лидери не успеваат да се справат со долготрајните економски проблеми и падот на животниот стандард.

Од Борис Џонсон, преку Лиз Трас и Риши Сунак, па сè до Кир Стармер, сите се соочиле со слични предизвици – слаб економски раст, висока инфлација и незадоволство кај граѓаните. Лиз Трас остана на функцијата помалку од два месеци, по што нејзиниот економски план предизвика турбуленции на финансиските пазари.

Иако политичарите редовно ветуваат „промени“ и економски раст, резултатите остануваат ограничени. Растот на БДП во Велика Британија е околу 1% годишно од 2016 година, додека платите реално речиси стагнираат, а даноците се на највисоко ниво во последните децении. Експертите истакнуваат дека токму економската состојба е клучниот фактор што ја одредува популарноста на владите. Кога граѓаните чувствуваат дека животот станува поскап и потежок, политичката поддршка брзо опаѓа.

Според аналитичарите, без посилен економски раст, секоја влада во Британија ќе има ограничен простор за политички маневар, што ја одржува циклусната нестабилност во која премиерите се менуваат со сè пократки мандати.