Кивање, чешање и насолзени очи се добро познати симптоми за милиони луѓе што страдаат од сезонски алергии. Но, зошто кај некои луѓе реакциите стануваат сè посилни со текот на времето? Ново истражување укажува дека дел од одговорот можеби се крие во нервните клетки, кои можат да „помнат“ претходен контакт со алергени и посилно да реагираат при повторна изложеност.
Научници од здравствениот систем Мас Џенерал Бригам во САД истражувале како нервните клетки, кои меѓу другото ни овозможуваат да чувствуваме болка и чешање, реагираат на алергени. Според нивните наоди, овие клетки можат да развијат еден вид „меморија“ што влијае врз нивната реакција при следниот контакт со одредени супстанции.
Оваа меморија може да ги натера клетките да реагираат посилно при повторна изложеност, дури и кога претходниот контакт со алергенот одамна завршил, објавува британскиот „Индипендент“.
„Сега кога знаеме што би можело да придонесе за развојот на алергиите и зголемувањето на бројот на преосетливости кај луѓето, можеме да почнеме да осмислуваме начини за нивно спречување“, изјавила д-р Каролајн Сокол, водечка авторка на истражувањето и лекарка-научничка во Мас Џенерал Бригам.
Нервните клетки можат да препознаваат слични алергени
Научниците веќе знаеле дека нервните клетки можат да задржуваат одредени информации од претходните искуства. Со новото истражување сакале да проверат дали сличен механизам постои и кај реакциите на алергени.
За таа цел спровеле експерименти врз глувци. Утврдиле дека изложувањето на одредени алергени, меѓу кои и грини од домашната прашина и соединение добиено од папаја, активира процес во нервните клетки што може да влијае врз нивните идни реакции.
Особено значајно е што клетките реагирале и на алергени со слични својства, иако тие имале различна молекуларна структура. Ова укажува дека нервните клетки можеби не го „помнат“ само конкретниот алерген, туку и одредени негови заеднички карактеристики.
Таквиот механизам би можел да помогне да се објасни зошто чувствителноста кон еден алерген кај некои луѓе може да биде поврзана и со поголема подложност на други алергени.
Сепак, бидејќи истражувањето било спроведено врз животни, потребни се дополнителни студии за да се утврди колку овие наоди се применливи кај луѓето.
Климатските промени може дополнително да го влошат проблемот
Алергиите се јавуваат кога имунолошкиот систем реагира на супстанции што ги препознава како закана. Кај голем број луѓе, меѓу најчестите предизвикувачи се поленот од дрвјата и плевелите, но и други алергени, како мувлата и грините од домашната прашина.
Климатските промени можат дополнително да го усложнат проблемот. Потоплите услови придонесуваат за порано цветање на растенијата, а во одредени региони и за подолги сезони на присуство на полен во воздухот. Така, луѓето што страдаат од сезонски алергии може да бидат изложени на алергени подолг период од годината.
Метеоролошките услови, исто така, влијаат врз концентрацијата на поленот, иако ефектите се разликуваат зависно од регионот, растителните видови и временските прилики.
Може ли „алергиската меморија“ да се избрише?
Едно од најинтересните прашања што произлегуваат од истражувањето е дали меморијата на нервните клетки може намерно да се промени или да се „ресетира“.
Според Сокол, досегашните резултати укажуваат дека оваа форма на „алергиска меморија“ со текот на времето може да ослабне. Истражувачите сега испитуваат дали би можело намерно да се влијае врз тој процес и на тој начин да се намали ризикот од развој на алергии.
Доколку идните истражувања го потврдат механизмот и кај луѓето, откритието би можело да помогне во развојот на нови пристапи за спречување или ублажување на алергиските реакции.
Засега, станува збор за научен правец што допрва треба да се истражува, а не за веќе достапен третман. Но, подоброто разбирање на начинот на кој нервниот систем и имунолошкиот систем комуницираат би можело да биде важен чекор кон поефикасна борба против алергиите.
Извор: „Индипендент“
