Станува збор за јачменот, односно за неговите излупени зрна познати како бисерен јачмен поради нивниот благ, препознатлив сјај. Иако современите трендови често ги фаворизираат киноата и овесот, оваа традиционална житарка поседува незаменливи нутритивни вредности. Неговата директна поврзаност со олеснетото производство на колаген се должи на високата содржина на лизин. Оваа есенцијална аминокиселина директно учествува во синтезата на протеините потребни за одржување на еластичноста на кожата, здравјето на рскавицата и цврстината на коските.

Иако јачменот нема преку ноќ да ги избрише брчките, тој го снабдува организмот со градежните блокови што му се потребни за регенерација на сврзното ткиво. Покрај аминокиселините, најголемиот нутритивен придонес на јачменот е бета-глуканот – специфично растворливо влакно со исклучително позитивно дејство врз цревната флора. Во дигестивниот систем ова влакно ја апсорбира водата и создава заштитна гел-маса, поради што храната пополека се вари, а чувството на ситост трае со часови.

Дополнително, мета-анализите објавени во медицинските списанија потврдуваат дека бета-глуканот од јачменот ефикасно придонесува за намалување на вкупниот и штетниот LDL холестерол во крвта. Оваа житарка исто така претставува одличен природен извор на витамини од Б-групата и витамин Е. За да ги искористите сите негови придобивки, подготовката на домашна јачмена каша е најлесниот и највкусниот начин да го внесете во секојдневното мени.

Подготовката е многу едноставна и бара само малку претходна подготовка. Клучниот трик е зрната да се потопат во вода преку ноќ за да набабрат и омекнат, со што времето на готвење значително се скратува. Следниот ден, исплакнатите зрна се варат во млеко на тивок оган околу час и половина додека не се добие кремаста текстура слична на сутлијаш. На крајот, наместо бели шеќери, додадете лажичка мед, цимет или рендано јаболко за совршен и хранлив почеток на денот.