Научниците од престижниот универзитет „Virginia Tech“ спроведоа детално тестирање врз група од речиси 60 здрави доброволци на возраст од 18 до 45 години. Испитаниците беа поделени во две групи и добиваа оброци со потполно идентична калориска вредност, масти, протеини, јаглехидрати, вода и сол. Првата група консумираше минимално обработена храна како банани, суви брусници, сирење и варени јајца, додека втората група добиваше индустриски производи како сендвичи со путер од кикирики, салама, чипс, бисквити и инстант-пире.
Резултатите од студијата објавена во списанието „Nature Metabolism“ покажаа исклучително драматични разлики во нивните физиолошки реакции по консумирањето. Кај лицата чиј оброк содржеше индустриски производи беше забележан значително посилен инзулински одговор, а покаченото ниво на шеќер во крвта траеше значително подолго. Истражувачите истакнуваат дека токму овој неочекуван инзулински скок претставува едно од најголемите изненадувања за целиот научен тим.
Д-р Дариуш Мозафаријан од Универзитетот „Tufts“ објаснува дека ваквата реакција го продолжува периодот на оксидација на јаглехидратите во организмот. Ова практично значи дека телото примарно ги троши шеќерите, со што директно се намалува согорувањето на масните резерви и значително се отежнува губењето на телесната тежина. Со тоа се потврдува дека индустриската преработка директно влијае врз хормоните и метаболизмот, независно од самите калории.
Покрај метаболичките промени, научниците со помош на функционална магнетна резонанца ја анализираа и мозочната активност на учесниците додека гледаа слики од различни видови намирници. Регионите во мозокот задолжени за мотивација, копнеж и чувство на награда реагираа потполно различно во зависност од степенот на преработка на храната. Ова јасно покажа дека човечкиот мозок на различен начин ја кодира вредноста на индустриските производи во споредба со природната храна.
Експертите предупредуваат дека за ваквиот ефект најверојатно е заслужен самиот индустриски дизајн на производите. Вештачките бои, аромите и емулгаторите драстично ги менуваат мирисот и вкусот, додека самата текстура овозможува брзо растворање во устата и моментален бран на задоволство. Иако се потребни дополнителни долгорочни студии, првичните докази јасно укажуваат дека секоја консумирана ултрапреработена храна го менува начинот на кој нашиот организам ги процесира хранливите материи.
