Американскиот претседател Доналд Трамп изјави дека ниедна земја нема да го контролира Ормускиот Теснец, отфрлајќи ги тврдењата на иранските државни медиуми дека постои неофицијален нацрт-договор според кој Иран и Оман би управувале со поморскиот сообраќај низ овој стратешки воден пат.

„Никој нема да го контролира. Тоа се меѓународни води“, рече Трамп, додавајќи дека Вашингтон ќе го надгледува процесот, но нема да прифати контрола од една земја. Во истата изјава тој употреби и заканувачки тон кон Оман, што дополнително ја зголеми дипломатската тежина на пораката.

Белата куќа го отфрли извештајот на иранската државна телевизија како измислица. Според тој извештај, наводниот договор би предвидувал враќање на комерцијалниот сообраќај низ теснецот на предвоено ниво во рок од еден месец, со заедничко управување од Иран и Оман.

Ормускиот Теснец е една од најважните енергетски точки во светот. Низ него минува значаен дел од глобалната трговија со нафта и течен природен гас, па секој застој веднаш се претвора во притисок врз цените, снабдувањето и безбедноста на бродскиот транспорт.

Reuters објави дека Трамп го демантирал извештајот за нацрт-договорот, додека разговорите за прекин на тримесечниот конфликт меѓу САД, Израел и Иран и понатаму остануваат заглавени околу неколку прашања: санкциите, иранската нуклеарна програма и контролата врз Ормускиот Теснец.

Во меѓувреме, американското Министерство за финансии воведе санкции против иранската Управа за Персискиот Залив, тело формирано од Техеран за управување со преминот низ теснецот. Вашингтон тврди дека ова тело е поврзано со иранската Револуционерна гарда и претставува закана за глобалната поморска трговија.

Тензиите дополнително се зголемија откако САД изведоа нови удари врз иранска воена локација и беспилотни летала во близина на Ормускиот Теснец, а Иран возврати со напад врз американска база, според Reuters. Размената го доведе во прашање кревкиот прекин на огнот и повторно ги турна цените на енергенсите нагоре.

Пораката од Вашингтон е јасна: Ормускиот Теснец не смее да стане ничија приватна рампа за глобалната енергија. Но зад таа порака стои и поопасна реалност: кога една тесна морска линија држи толку голем дел од светската енергетска трговија, секоја закана таму брзо станува светска криза.