Светскиот ден на јајцето денеска одбележува 30 години од своето основање, обединувајќи фармери, нутриционисти и потрошувачи во над 100 земји. Иницијативата започната во Виена во 1996 година прерасна во глобален потсетник за прехранбената вредност на оваа намирница. Додека научните истражувања дефинитивно го отфрлија митот за штетноста на жолчката, јајцето останува најдостапниот извор на висококвалитетни протеини, холин и витамини за секое семејство.
Организацијата World Egg Organisation (WEO) го воспостави овој ден на вториот петок од октомври за време на конференцијата во Виена во 1996 година. Целта беше едноставна: да му се врати угледот на производот што со децении беше неправедно жигосуван во јавноста. Генералниот директор на WEO, Џулијан Медли, посочува дека триесетгодишнината доаѓа во момент кога светот бара одржливи и евтини извори на храна. Јајцето содржи сите девет есенцијални аминокиселини во совршен сооднос, што го прави нутритивен репер според кој се мери биолошката вредност на сите останати протеини.
Со децении кардиолозите препорачуваа ограничување на внесот на жолчки поради страв од затнување на крвните садови. Современите клинички студии утврдија дека внесениот холестерол од храната има минимално влијание врз нивото на холестерол во крвта кај огромното мнозинство здрави луѓе. Црниот дроб самостојно го регулира производството: кога внесуваме повеќе холестерол преку храна, телото синтетизира помалку. Вистинската закана за кардиоваскуларниот систем се заситените и трансмастите, а не природната структура на јајцето, кое пак изобилува со холин, неопходен за функцијата на мозокот и црниот дроб.
Одбележувањето низ светот одамна ги надмина границите на кулинарските промоции. Во Бангладеш и земјите од Јужна Азија, владините институции организираат масовни распределби на јајца во основните училишта за сузбивање на детската малнутриција и анемијата. Во Австралија кампањата се води под мотото „30 години, 30 рецепти, 30 причини“, со акцент на локалното фармерско производство. Во сите овие иницијативи пораката е идентична: ниту еден друг земјоделски производ не бара толку малку природни ресурси за да произведе толку густа нутритивна вредност.
За македонскиот потрошувач, кој секојдневно се соочува со поскапување на основните прехранбени артикли, јајцата остануваат последната одбранбена линија на семејниот буџет. Ниту едно месо или преработен протеински производ не може да се спореди со ценовната достапност на јајцата по грам чист протеин. Додека локалните фарми се справуваат со трошоците за сточна храна и енергенси, пазарната побарувачка останува стабилна токму затоа што трпезата не трпи компромис кога станува збор за основната исхрана.
