Предупредувањето од детството дека проголтаната гума за џвакање ќе остане со години во стомакот нема научна основа, покажува новата симулација што стана вирална на социјалните мрежи. Иако дигестивниот тракт не може да ги разгради синтетичките полимери од кои денес се произведува мастиката, телото постапува со неа како и со секоја друга несварлива материја и природно ја исфрла преку цревата.

Основата на современите мастики се состои од синтетички полимери што дигестивните ензими и желудочната киселина не можат хемиски да ги растворат. Тоа што организмот не ја вари гумата за џвакање не значи дека таа останува заробена во утробата.

Мускулните контракции на дигестивниот тракт, познати како перисталтика, механички ја туркаат мастиката заедно со остатокот од сварената храна. Според американската диететичарка Бет Червони, голтнатата мастика вообичаено го напушта човечкото тело во рок од околу 40 часа. Процесот тече идентично како кај влакната или ситните семки што не се разградуваат во желудникот.

Една случајно голтната мастика не бара лекарска интервенција ниту предизвикува последици. Проблеми настануваат исклучиво кога некој свесно и во краток временски интервал голта големи количества.

Во медицинската пракса се забележани случаи, најчесто кај деца, каде што се формирале густи топки од слепени мастики во дигестивниот тракт. Кај едно момче со тешки стомачни болки и дијареја, лекарите со ендоскопски зафат морале во повеќе наврати да вадат наталожена маса од желудникот. Гастроентеролозите затоа советуваат навиката на голтање сепак да се избегнува, иако детскиот страв од „седумгодишно лепење“ за органите е обичен мит.