Симонида Селимовиќ го избрала актерството како простор во кој може да ги предизвикува стереотипите за Ромите и да создава поинаква слика за заедницата. Во разговорот за Трн, снимен за време на филмскиот фестивал во Херцег Нови, таа зборува за предрасудите што и натаму ги следат ромските актери и за сопствената борба тие да добијат сложени и достоинствени улоги.
За Селимовиќ, присуството на Ромите на филмското платно има значење и пред и зад камерата. Кој ја раскажува приказната, како се гради ликот и колку просторот им припаѓа на луѓето за кои се зборува – овие прашања се дел од нејзината работа како актерка и активистка.
Од детска актерка до сопствен ромски театар
Симонида Селимовиќ е родена во 1979 година во Србија, а како дете со семејството се преселила во Австрија. Живее и работи во Виена како актерка, режисерка, музичарка и ромска активистка. Нејзината кариера започнала рано, со учество во детската серија „Operation Dunarea“, а подоцна настапувала во филмски, телевизиски и театарски продукции.
Во 2010 година, заедно со сестра ѝ Сандра Селимовиќ, го основала „Romano Svato“, прв професионален и феминистички ромски театарски колектив во Австрија. Сестрите го формирале и рап-дуото „Mindj Panther“, преку кое отворено зборуваат против расизмот, сексизмот и дискриминацијата.
Нејзината театарска работа ги вклучува претставите „Heroes“, „Roma Armee“ во берлинскиот театар „Максим Горки“ и „Bibi Sara Kali“, создадена врз основа на лични искуства, историјата на Ромите и современите форми на дискриминација.
Есма во „Скејтањето не е за девојчиња“
Во филмот „Скејтањето не е за девојчиња“ на македонската режисерка Дина Дума, Селимовиќ ја игра Есма, мајка на две девојчиња која се соочува со сиромаштија, напуштање и притисокот на традицијата.
Приказната ги следи сестрите Адела и Зара, чија блискост е загрозена кога семејната финансиска состојба ја отвора можноста Зара да биде омажена за пари. Адела се обидува да ја спаси сестра си, а скејтбордот станува симбол на слободата и правото на сопствен избор.
Селимовиќ била вклучена и во развојот на сценариото. Заедно со авторската екипа работела на начинот на кој ќе биде претставена ромската заедница и на градењето ликови со сопствени мотиви, стравови и внатрешни конфликти.
Филмот ја имаше светската премиера на фестивалот „Трајбека“ во Њујорк, каде што Дина Дума ја освои наградата „Нора Ефрон“. На Сараевскиот филмски фестивал ја имаше европската премиера и ја доби Специјалната награда „Перспективи на младите“.
Борба за право Ромите сами да ја раскажуваат својата приказна
Во одговорите за Трн, Селимовиќ зборува за актерството како долгорочна борба за видливост. Секоја улога носи можност публиката да запознае ромски лик со карактер, избори, слабости и амбиции.
Нејзината работа на филм, во театарот и преку активизмот има иста цел: Ромите да добијат право сами да ја раскажуваат својата приказна. За Симонида Селимовиќ, уривањето на стереотипите започнува со присуство, сопствен глас и улоги во кои ромските луѓе се прикажани во целата своја човечка сложеност.
