Робот за истражување на длабоките океански води кај Австралија сними необично желатинозно суштество кое се протега како проѕирна лента долга околу 15 метри, на длабочина од приближно 6.000 метри, каде владее целосен мрак.

Суштеството е идентификувано како сифонофор – група колонијални организми поврзани со медузи и корали. Иако изгледа како едно тело, всушност е составено од голем број мали индивидуални единици кои функционираат како заедничка колонија.

Научниците кои ги анализирале снимките велат дека организмот се движи бавно, како тенка нишка што лебди во водениот столб, додека неговата структура повремено се витка и се движи со морските струи.

Истражувања и претходни откритија

Снимките потекнуваат од меѓународни експедиции кои користат далечински управувани подводни возила за истражување на длабоки подморски кањони кај Западна Австралија.

Во истата област, истражувачи од Schmidt Ocean Institute во 2020 година забележале уште поголем сифонофор со должина од околу 45 метри, што се смета за еден од најдолгите познати организми во океаните.

Овие откритија укажуваат дека огромните колонијални желатинозни организми можеби се многу почести во длабокото море отколку што досега се претпоставувало.

Што е сифонофор?

Сифонофорите се колонијални животни составени од илјадници мали организми наречени зооиди. Секој зооид има своја специјализирана функција – некои служат за исхрана, други за движење, а трети за репродукција.

Иако делуваат како едно суштество, тие се всушност „жив систем“ составен од повеќе генетски идентични единици кои функционираат како целина.

Научниците често истакнуваат дека, иако китовите се најтешките животни, сифонофорите можат да бидат меѓу најдолгите организми на планетата.

Како преживуваат на такви длабочини?

На длабочини од 6.000 метри, притисокот е стотици пати поголем од оној на површината. Во такви услови, сифонофорите преживуваат благодарение на нивната желатинозна структура и способност да лебдат во речиси идентична густина со околната вода.

Ова им овозможува да се протегаат на големи должини без да бидат скршени од гравитацијата, додека нивните делови функционираат како координиран систем за лов и преживување.

Значење на откритието

Научниците нагласуваат дека длабокиот океан сè уште е една од најмалку истражените средини на Земјата. Голем дел од морското дно никогаш не е директно снимен, што значи дека секоја нова експедиција може да открие сосема непознати форми на живот.

Овие организми исто така играат важна улога во морските екосистеми, вклучително и во преносот на јаглерод во длабоките слоеви на океанот, што има индиректно влијание и врз глобалната клима.