Во регионите каде што луѓето почесто доживуваат длабока старост, на трпезата доминираат гравот, леќата, зеленчукот, интегралните житарки и јаткастите плодови.

Таканаречените „сини зони“, меѓу кои се Сардинија во Италија, Икарија во Грција и Окинава во Јапонија, со години го привлекуваат вниманието на истражувачите на долговечноста. Иако жителите имаат различни култури, традиции и секојдневни навики, нивната исхрана има неколку заеднички карактеристики.

Гравот и леќата се поважни од скапите суперхрани

Еден од најзабележливите елементи во традиционалната исхрана на долговечните заедници е честото консумирање мешунки.

Гравот, леќата, наутот и сојата содржат растителни протеини, растителни влакна и минерали, а истовремено можат да бидат достапна замена за дел од месните оброци.

Во Окинава традиционално се консумираат сладок компир и соја, додека во Сардинија значајно место имаат мешунките, зеленчукот и житарките.

Интересно е што не станува збор за ексклузивни состојки. Голем дел од храната што се поврзува со здравото стареење е присутна и во традиционалната македонска кујна.

Грав, зелка, пиперки, сезонски зеленчук, јаткасти плодови и интегрални житни производи можат да бидат дел од разновиден и хранлив начин на исхрана.

Медитеранската исхрана и здравјето на срцето

Научните истражувања покажуваат дека исхраната богата со зеленчук, мешунки, маслиново масло и јаткасти плодови може да има значајни придобивки за кардиоваскуларното здравје.

Во големо истражување за медитеранскиот начин на исхрана е забележано приближно 30-процентно намалување на релативниот ризик од големи кардиоваскуларни настани кај одредени групи со зголемен ризик.

Но тоа не значи дека една намирница или еден оброк може да го продолжи животот за точно определен број години.

Предноста произлегува од целокупниот начин на исхрана, а не од некаква чудотворна состојка.

Не е важно само што јадеме, туку и како живееме

Истражувачите што ги проучуваат долговечните популации нагласуваат дека исхраната е само еден дел од пошироката слика.

Луѓето во овие заедници традиционално имаат повеќе секојдневно движење, силни семејни врски, активен социјален живот и чувство на припадност.

Одењето пеш, градинарството, домашните активности и редовните контакти со пријателите се дел од секојдневието, наместо посебни обврски што мора дополнително да се планираат.

Сепак, концептот на „сини зони“ има и свои ограничувања. Истражувачите укажуваат дека долговечноста зависи од бројни фактори, меѓу кои се генетиката, здравствената заштита, социоекономските услови и точноста на демографските податоци.

Дали треба целосно да се откажеме од месото?

Не е неопходно преку ноќ да се стане вегетаријанец за исхраната да биде поквалитетна.

Поголема корист може да има постепеното вклучување зеленчук, мешунки, овошје и интегрални житарки, заедно со намалување на прекумерната употреба на сол, шеќер и високо преработени производи.

Еден оброк со грав или леќа, салата со сезонски зеленчук и овошје наместо индустриски десерт може да биде едноставен почеток.

Поуката од долговечните заедници не е дека постои магичен рецепт за живот до сто години. Таа е дека малите навики, повторувани со децении, можат да бидат поважни од скапите ветувања за брзо подмладување.

И можеби токму затоа, кога станува збор за здраво стареење, вреди прво да погледнеме што имаме во чинијата.