Руските сили стојат зад 89 отсто од над илјада документирани случаи на сексуално насилство од почетокот на инвазијата врз Украина, објави Канцеларијата за човекови права на Обединетите нации во својот последен извештај. Документот опфаќа брутални методи на тортура врз воени заробеници и цивили, вклучувајќи масовна примена на струјни удари и силувања, при што се забележани жртви на возраст од само четири до 82 години.

Сексуалното насилство било најраширено во руските притвори и центри за задржување. Според наодите на мисијата на ОН, речиси три четвртини од поранешните украински воени заробеници и приближно половина од приведените цивили изјавиле дека биле изложени на вакви форми на тортура, главно повеќекратно.

Поголемиот дел од евидентираните жртви во притворите се мажи. Истражителите прецизираат дека една од најчесто користените методи била пуштање електрична струја на гениталиите преку советски воени полски телефони познати како „тапик“. Најмалку 155 украински воени заробеници и приведено медицинско персонал потврдиле дека минале низ ова мачење.

Злоставувањата не биле ограничени само на заробените војници, туку погодиле и цивилно население во окупираните подрачја. Најмладата регистрирана жртва на силување е четиригодишно девојче, додека најстарата има 82 години. И двата случаи директно им се припишуваат на припадниците на руските сили.

Во извештајот се наведува дека преостанатите 11 отсто од случаите се поврзани со постапки на украинските власти. Сепак, речиси половина од тие инциденти се состоеле од закани со насилство при апсења или испрашувања, без физичко извршување на делото.

Шефицата на набљудувачката мисија на ОН за човекови права во Украина, Даниел Бел, посочи на суштинска разлика во соработката на двете страни на теренот. Украина овозможила целосен и неограничен пристап на тимовите на ОН до сите логори за воени заробеници и истражни затвори под своја контрола.

Киев веќе вовел мерки и кривични постапки за расчистување на пријавените злоупотреби. Од друга страна, Москва не дозволува никаков надзор на своите затвори и одбива соработка со меѓународните истражни механизми за санкционирање на одговорните во сопствените редови.