Ново истражување покажува дека поранешните професионални фудбалери би можеле да развијат невролошки промени уште во средните години од животот. Студијата, презентирана на Меѓународната конференција на Здружението за Алцхајмерова болест во Лондон, укажува на можна поврзаност меѓу долгогодишното играње фудбал и промените во структурата на мозокот.

Истражувањето опфатило 142 поранешни професионални фудбалери на возраст од 30 до 60 години. Иако кај нив не биле забележани значителни нарушувања на меморијата или вниманието, снимките покажале намалена количина на сива маса во делови од мозокот поврзани со меморијата, одлучувањето, вниманието и регулирањето на емоциите. Испитаниците, исто така, почесто пријавувале анксиозност, депресија и потешкотии при донесување одлуки во споредба со лица кои не се занимавале со контактни спортови.

Истражувачите предупредуваат дека резултатите не докажуваат дека фудбалот е директна причина за овие промени. Според авторите, можно е улога да имаат повторливите удари со глава, но потребни се подолгорочни и пообемни истражувања за да се утврди точната поврзаност.

Експертите посочуваат дека најголемиот ризик не се поединечните потреси на мозокот, туку честите удари во главата кои се акумулираат со текот на годините. Во фудбалот тие може да настанат при дуели меѓу играчите, но и при удирање на топката со глава.

Научниците нагласуваат дека овие резултати се однесуваат исклучиво на професионални фудбалери и не можат директно да се применат на рекреативците или децата. Сепак, тие сметаат дека ограничувањето на непотребните удари во главата и навременото препознавање на симптомите како анксиозност, депресија или проблеми со размислувањето може да придонесат за подобра заштита на здравјето на спортистите.

И покрај потенцијалните ризици, експертите потенцираат дека придобивките од физичката активност остануваат значително поголеми. Целта не е да се обесхрабри играњето спорт, туку да се направи побезбедно преку превентивни мерки и континуирани научни истражувања.