Квалитетот на мобилната фотографија одамна не зависи само од бројот на мегапиксели во камерата. Современите паметни телефони поседуваат моќни хардверски сензори и софтверски алатки, но крајниот резултат најчесто зависи од совладувањето на основните техники на фотографирање. Со примена на неколку практични правила при поставувањето на кадарот, фокусот и дополнителната обработка, секој корисник може значително да ги подобри своите секојдневни фотографии без купување скапа опрема.
Најчестата грешка при фотографирањето со мобилен телефон е физички валканата стаклена површина на камерата. Паметните телефони постојано се наоѓаат во рацете, џебовите или на работните маси, што доведува до таложење на отисоци од прсти, прашина и маснотии. Овие нечистотии создаваат заматеност, слаб контраст и непожелни рефлексии од светлинските извори. Чистењето на леќата со памучна крпа пред секое фотографирање веднаш ги враќа острината и природниот контраст на кадарот.
Сензорите кај паметните телефони се значително помали од оние кај професионалните фотоапарати, што ги прави исклучително чувствителни на недостиг на светлина. Фотографирањето спроти директен извор на светлина често резултира со темни субјекти, додека природната дневна светлина ги дава најдобрите детали. Позиционирањето на субјектот така што светлината паѓа директно врз него ги намалува дигиталниот шум и потребата софтверот вештачки да ја осветлува сликата.
Вклучувањето на опцијата за мрежа (grid) во поставките на камерата овозможува брза примена на правилото на третини. Поставувањето на главниот субјект на пресеците на линиите, наместо строго во центарот, создава подобра визуелна рамнотежа и подобар фокус за окото на гледачот. Дополнително, хоризонталните линии помагаат за одржување на правилен хоризонт при фотографирање пејзажи или архитектура.
Автоматскиот систем за фокусирање на телефоните често може да погреши во услови на сложено осветлување. Едноставниот притисок на екранот врз субјектот го заклучува фокусот на посакуваната точка, додека лизгачот за експозиција овозможува рачно намалување или зголемување на светлината. Благото намалување на експозицијата ги зачувува деталите во посветлите делови од сликата, кои подоцна многу полесно се коригираат во софтвер за уредување.
За разлика од оптичкиот зум кај камерите со соодветни леќи, дигиталниот зум кај повеќето телефони едноставно ја исекува и зголемува постоечката слика. Овој процес драстично го намалува квалитетот, внесува заматеност и го зголемува пикселирањето. Приближувањето до субјектот или подоцнежното сечење (crop) на готовата фотографија секогаш дава подобри резултати од користењето на дигиталниот зум за време на сликањето.
