Научниците открија од каде потекнува воздухот што го дишеме денес преку анализа на древни вулкански карпи стари милијарди години. Тим истражувачи утврди дека длабоко под површината на раната Земја постоел огромен резервоар на заробен кислород во магмата. Овој геолошки механизам исфрлал гасови низ вулканите долго пред фотосинтетските бактерии да го преплават воздухот со кислород и да овозможат услови за развој на сложениот живот.
Истражувањето објавено во списанието „Нешнал сајнс ривју“ покажува дека карпите во земјиниот плашт содржеле значајно поголеми количества кислород отколку што претходно претпоставуваше научната заедница. Научниците анализираа силикатни соединенија и минерали содржани во базалтни магми за да го реконструираат составот на внатрешноста на Земјата пред 3,5 милијарди години.
Резултатите покажуваат дека под екстремен притисок и температура, стопената карпа врзувала вишок кислородни атоми. Овие хемиски соединенија не останале засекогаш заробени под кората.
Стопената магма го ослободувала акумулираниот гас при секое избивање кон површината. Со текот на стотици милиони години, вулканските гасови ја истиснале редукциската средина во која доминираа метан и јаглероден моноксид. Оваа вулканска активност создала подлога без која подоцнежните примитивни цијанобактерии не би можеле да опстанат.
Геолошкиот резервоар делувал како стабилен стабилизатор на условите за живот. Наместо кислородот одеднаш да се појави како биолошки инцидент, Земјата имала сопствен внатрешен погон кој ја подготвувал атмосферата за дишење.
Ова откритие менува како научниците бараат траги на живот на други планети. Досега се сметаше дека присуството на кислород во атмосферата на некоја егзопланета е непобитен доказ за биолошка активност. Новите пресметки покажуваат дека чистата геохемија може самостојно да произведе атмосфера погодна за дишење.
За астрономите и истражувачите, ова значи прилагодување на спектралните модели со кои се скенираат вселенските тела. Самата планетарна физика ја исцртува границата меѓу пуст карпест свет и средина погодна за развој на живи организми.
