Очилата со филтер за сина светлина немаат речиси никакво влијание врз намалувањето на заморот на очите при работа пред компјутер, покажаа обемните научни анализи. Иако индустријата со години ги продава како неопходен штит за канцелариските работници, независните меѓународни истражувања потврдуваат дека овие стакла не даваат подобри резултати од најобичните проѕирни леќи.
Најсеопфатната проверка на ефикасноста на овие очила ја спроведе меѓународната истражувачка мрежа Cochrane, преку тим научници од Универзитетот во Мелбурн. Тие анализираа 17 рандомизирани контролирани студии спроведени во шест држави, со вкупно 619 учесници.
Резултатите покажаа дека очилата што блокираат сина светлина не го намалуваат краткорочниот очен замор ништо повеќе од стандардните очила без специјален слој. Професорката по оптометрија Лора Дауни наведе дека достапните научни докази не поддржуваат рутинска препорака на овие стакла за општата популација. Исто така, истражувачите не пронајдоа докази дека филтрите ја штитат макулата, односно централниот дел од мрежницата.
Научникот Сумир Синг истакнува дека изложеноста на сина светлина од компјутерски екран е околу илјада пати помала отколку изложеноста на обична дневна светлина на отворено. Покрај тоа, стандардните проѕирни очила со заштитен слој блокираат едвај 10 до 25 проценти од синиот спектар. За поголема блокада се потребни значително потемни, килибарни стакла кои го менуваат препознавањето на боите.
Меѓународната комисија за осветлување посочува дека фотохемиско оштетување на мрежницата може да настане исклучиво од екстремно силни извори, како директно гледање во Сонцето или заварувачки лак. Таква опасност не постои при секојдневно користење на телефони и монитори, став што официјално го дели и Британскиот колеџ на оптометристи.
Симптомите на дигитален замор, сувост и заматен вид потекнуваат од физичкиот напор на окото, а не од спектралната боја на светлината. Истражувањето предводено од Ендру Пакер покажува дека луѓето пред монитор трепкаат значително поретко и нецелосно. Ова води до брзо сушење на површината на окото и чувство на песок под капаците.
Офталмолозите посочуваат дека најефикасната помош не доаѓа од купување скапи премази, туку од промена на работните навики. Тоа подразбира редовни паузи преку правилото „20-20-20“ (на секои 20 минути да се гледа во далечина 20 секунди), употреба на вештачки солзи при потреба и проверка на основната диоптрија за читање од близина.
