Во длабочините на Тихиот Океан, источно од Маријанските Острови и во близина на Гуам, се наоѓа Маријанскиот ров – најдлабоката позната точка на Земјата. На неговото дно, познато како „Челинџер дип“, владеат услови кои се сметаат за потешки од оние во вселената.

На речиси 11.000 метри под морската површина, сончевата светлина никогаш не допира, температурата е близу до нулата, а притисокот е толку силен што би можел за миг да смачка подморница. Доколку Монт Еверест би се поставил во ровот, неговиот врв сепак би останал под нивото на океанот.

Долго време научниците верувале дека на ова место нема живот, но современите истражувања открија сосема поинаква слика. И покрај екстремните услови, во Маријанскиот ров живеат необични организми кои успеале да се прилагодат на огромниот притисок и целосниот мрак.

Меѓу нив е и рибата Pseudoliparis swirei, најдлабоко забележаната риба во светот. Таа има проѕирна кожа, нема лушпи и наместо коски поседува флексибилна ‘рскавица што ѝ овозможува да преживее во длабочините. Во ровот живеат и огромни амфиподи, како и ксенофиофори – џиновски едноклеточни организми отпорни на токсични метали.

Научниците откриле и црви, школки и микроорганизми кои не зависат од сончевата светлина. Наместо фотосинтеза, тие користат хемосинтеза – процес во кој бактериите создаваат енергија од хемикалии и метан.

Иако ова место изгледа недопрено, човечкото влијание е присутно и таму. Истражувачите пронашле пластични отпадоци и микропластика дури и на најголемите длабочини. Покрај тоа, во ровот можат да се слушнат звуци од китови, подморски земјотреси и бродски мотори.

Најновите истражувања покажуваат дека микроорганизмите од Маријанскиот ров би можеле да помогнат во развој на нови лекови и технологии за преживување во екстремни услови, па дури и за идни вселенски мисии.