Киев ги паузираше нападите со беспилотни летала врз руските рафинерии за нафта по директно барање од администрацијата на американскиот претседател Доналд Трамп. Вашингтон стравува дека уништувањето на преработувачките капацитети во Русија ќе предизвика глобален шок на пазарот на горива и остар раст на цените. Одлуката за тактичко повлекување од оваа стратегија доаѓа во момент кога руската армија истовремено продолжува со масовни ракетни удари врз украинската цивилна инфраструктура.
Украинските безбедносни служби изминатите месеци систематично погодија повеќе од десет големи руски нафтени постројки, со што онеспособија значителен дел од капацитетите за преработка на сирова нафта на Москва. Оваа тактика директно ги намали приходите на Кремљ од извоз на деривати и создаде локални недостизи на бензин во руските региони.
Според извештаите на американските медиуми, советниците за национална безбедност на Трамп побарале од Киев да ги замрзне ваквите операции. Главната грижа на Белата куќа е растот на малопродажните цени на горивата во САД и Европа, што би ги поткопало напорите за економско смирување на глобалната инфлација. Украинското раководство се согласило на барањето за да го зачува воениот и финансискиот канал за помош од Вашингтон.
И покрај тоа што украинските дронови ги заобиколија нафтените терминали, руските воздушни сили не го намалија интензитетот на своите напади. Само во последните дваесет и четири часа руски ракети и беспилотни летала погодија термоцентрали и дистрибутивни трафостаници во Харкив и Днипро, оставајќи илјадници домаќинства без електрична енергија и греење.
Ваквата асиметрична ситуација создава тензии меѓу воените планери во Киев. Украинските единици за длабоки удари предупредуваат дека откажувањето од напади врз најранливата точка на руската економија значи губење на критична предност, без никаква безбедносна гаранција за домашните цивилни објекти.
Секое нарушување на испораката и преработката на нафта на истокот од континентот има директни реперкусии и врз увозно зависните економии во регионот, вклучително и Македонија. Земјата целосно се потпира на увоз на нафтени деривати преку регионалните коридори, што значи дека секој ценовен бран веднаш се прелева врз цените на транспортот и основните прехранбени производи.
Додека големите сили преговараат за границите на воените цели за да го заштитат глобалниот капитал, помалите држави остануваат изложени на непредвидливи берзански скокови при секоја ескалација.
