Кетамин и телефони се меѓу причините со кои соговорниците на „Гардијан“ ја објаснуваат променетата атмосфера во клубовите: помалку танцување, повеќе снимање и разговори среде подиумот. Во текстот на Оливер Кинс, диџеи и посетители расправаат што го нарушува заедничкото доживување на музиката и како да се врати.
Расправата се разгорела по објава на диџејката Џејн Фиц пред фестивалот Хотон. Таа ги замолила посетителите да ги намалат разговорите за време на настапите. Малку зборување е во ред, објаснува Фиц, но зошто некој би стоел неподвижно пред гласни звучници за да разговара за новиот партнер или за ручекот?
Дел ја поддржале. Други ја обвиниле дека им кажува како да се забавуваат, тврдејќи дека платениот билет им дава право вечерта да ја поминат како што сакаат.
Кетамин и телефони, две различни пречки за танцувањето
Манчестерскиот диџеј Лук Уна го опишува кетаминот како дрога што го нарушува чувството на заедништво. Според неговото искуство, луѓето се повлекуваат во сопствен свет, додека за него смислата на клубот е во поврзувањето преку музиката.
Диџејот Вес Багали зборува за друг проблем со кокаинот: потребата да се зборува и вниманието да се префрли врз себе. Овие согледувања во текстот се лични искуства на соговорниците.
Телефоните, пак, влијаат и врз оние што ги држат и врз луѓето околу нив. Дел од публиката стои снимајќи го диџејот, а други се воздржуваат да се опуштат поради можноста некој да ги сними.
Мајкл Пикок, 68-годишен посетител на британските клубови, го почувствувал тоа лично. Во 2022 година, некој објавил снимка од неговото танцување во лондонскиот „Фабрик“ со намера да го исмева.
Пикок денес се залага за помала употреба на телефони. Посочува дека во расправата често се забораваат посетителите снимени без нивна согласност.
Муабет за станбени кредити среде настап
Незадоволството од разговорите добило и необична форма. Посетители на Хотон делеле картички со порака дека подиумот е за танцување и со молба муабетите да се префрлат назад.
Еден од иницијаторите раскажува дека, додека слушал диџеј што долго сакал да го види, двајца мажи до него 20 минути разговарале за каматите на станбени кредити.
Диџејот Џејмс Роналд ја брани потребата од разговор. За него, клубовите се места за поврзување, каде понекогаш се отвораат важни лични теми. Проблемот го усложнуваат преполните простори без посебни места за одмор и дружење.
Во лондонскиот „Гаф“ поставиле знаци што ги насочуваат танцувањето и разговорите во различни делови. Во „Плот 22“ во Шефилд, на влезот ставаат налепници врз камерите на телефоните. Според луѓето што го водат клубот, посетителите се чувствуваат послободно кога снимањето е ограничено.
Фиц забележува и причина за оптимизам: по расправата, во потивките делови од музиката повторно слуша публика што внимава. Лук Уна, исто така, препознава желба луѓето повторно да бидат заедно. Нивните искуства оставаат простор за подиум на кој музиката повторно ќе го добие главното внимание.
