Вклучувањето на свежи или суви сливи во секојдневната исхрана нуди директна заштита од хронични заболувања, го олеснува варењето и ја стабилизира гликемијата. Диететичарката Џулија Зумпано од американската клиника „Кливленд“ посочува дека благодарение на богатиот профил од растителни соединенија и минерали, ова сезонско овошје дејствува на метаболизмот, коскената маса и мозочниот крвоток, но бара внимание при изборот на сушени варијанти.
Сливите се познати по нивната способност да ја поттикнат работата на цревата и да го решат проблемот со запек. И свежите и сувите плодови содржат шеќерен алкохол сорбитол, кој привлекува вода во дебелото црево, ја омекнува содржината и делува лаксативно. Истражувањата потврдуваат дека сокот од суви сливи претставува безбедно решение за празнење на дебелото црево без употреба на медикаменти.
Еден плод носи околу еден грам растителни влакна. Токму овие влакна го забавуваат темпото со кое храната се преработува во желудникот.
Иако една просечна слива содржи 7,5 грама јаглехидрати, од кои шест грама се природни шеќери како фруктоза, глукоза и сахароза, таа не предизвикува ненадејни скокови на гликозата. Влакната овозможуваат шеќерот постепено да се апсорбира во крвотокот, додека истовремено се подобрува чувствителноста на организмот на инсулин. Ова својство е значајно за луѓето со дијабетес, а студиите покажуваат дека редовното внесување сливи го намалува ризикот од развој на дијабетес тип 2.
За срцето главен сојузник е кверцетинот, полифенол со изразено противвоспалително дејство. Полифенолите помагаат крвните садови да се опуштат, го олеснуваат протокот на крв до мозокот и со тоа позитивно влијаат врз меморијата.
Покрај витаминот Ц, ова овошје содржи калиум и витамин К. Овие хранливи состојки директно ја зајакнуваат коскената структура. Истражување спроведено врз жени во постменопауза покажало дека секојдневната консумација на суви сливи ја намалува стапката на губење коскена густина и дејствува превентивно против остеопороза.
Кај сувите сливи водата е целосно отстранета, што значи дека шеќерите и калориите се високо концентрирани. Поради слаткиот вкус лесно се јадат во поголеми количини, што може да доведе до прекумерен внес на калории.
Зумпано предупредува и на оралниот алергиски синдром што се јавува кај лица алергични на полен од бреза. Протеинот од сливата може да предизвика пецкање на јазикот и ситен осип околу усните во рок од 15 минути по јадењето. Термичката обработка на овошјето го разградува овој протеин и го прави безбедно за консумација.
