Има публика, има храбри режисери но парите се проблем, смета Патриков, директор на фестивалот „Ристо Шишков“

„Публика има. Храбри режисери има. Јас мислам дека парите се проблем.“ смета Патриков за состојбите во македонскиот театар

Новиот поткаст на Биди Свој на тема: „Актерот во фокус“ посветен на театарот, актерството и 34-годишната традиција на Фестивалот на камерен театар „Ристо Шишков“ во Струмица.

Гостин во поткастот е Ванчо Ристов Патриков – директор на ФКТ „Ристо Шишков“, човек кој е дел од фестивалот уште од неговите почетоци и кој во зборува за неговото создавање, развојот низ годините, значењето што фестивалот го има за Струмица и македонската театарска сцена, но и за предизвиците со кои денес се соочуваат театарот и културата.

Во поткастот се зборува за почетоците на фестивалот и идејата преку камерен театар да се зачува споменот за еден од најзначајните македонски актери – Ристо Шишков. Патриков потсетува дека фестивалот низ годините прераснал во препознатлива театарска манифестација, на која гостувале
театри и актери од Македонија и од повеќе земји од регионот и Европа.

Посебен дел од разговорот е посветен на периодот кога фестивалот бил дел од европската театарска мрежа НЕТА и кога, благодарение на меѓународната соработка, во Струмица во рамки на едно фестивалско издание се играле и по 15 претстави. Се зборува и за денешните финансиски ограничувања и за тешкотиите да се донесат големи и продукциски посложени претстави.

„Ние не сме помалку важен фестивал од другите европски фестивали. Нашиот фестивал е нискобуџетен и се бориме со тоа“, е една од пораките што Патриков ги упатува во разговорот.

Поткастот отвора и едно од најчувствителните прашања за културата во Струмица – условите во кои работат актерите и состојбата на објектот на Центарот за култура. Патриков говори за дотраеноста на објектот, проблемите со греењето, климатизацијата, сценската техника и просторот за работа, како и за потребата актерите да имаат достоинствени услови за проби и настапи.

Се отвора и прашањето за новиот струмички театар, чија изградба се очекува повеќе од една деценија, како и за проектот за реконструкција на постојниот Центар за култура „Антон Панов“. Во разговорот се упатува апел до надлежните институции за поголемо внимание и вложување во културата.

Значаен дел од поткастот е посветен токму на актерот – на неговата слобода, карактер, односот кон сцената и на тоа што го прави еден актер голем. Патриков зборува за Ристо Шишков како актерска личност, но и за современите актери и нивната улога во општеството.

„Најдобрите актери често се ненаметливи и повлечени луѓе, но кога ќе излезат на сцена – „прават бум“, отворајќи ја својата втора личност пред публиката“ – вели Патриков.

Се зборува и за интересот на публиката за театарот, за претставите кои предизвикуваат долги аплаузи и овации, но и за фактот дека театарската публика сè уште постои и сака квалитетна продукција.

Посебно внимание е посветено на наградата за најдобро актерско остварување на фестивалот „Ристо Шишков“, начинот на кој се избира добитникот и големите актерски имиња кои низ годините ја освоиле оваа единствена награда.

Разговорот оди и зад сцената – како се избираат претставите, што гледа организаторот што публиката не го гледа, какви технички барања имаат современите продукции и зошто некои големи претстави, и покрај желбата на организаторите, едноставно не можат да бидат поставени на постојната сцена во Струмица.

На крајот се отвора и поширокото прашање: што денес најмногу му недостига на македонскиот театар?
Одговорот на Патриков е јасен: „Публика има. Храбри режисери има. Јас мислам дека парите се проблем.“

Целиот разговор го поврзува една лична нишка – љубовта кон театарот. Патриков, кој повеќе од три децении е поврзан со фестивалот „Ристо Шишков“, во поткастот вели: „Не можам да поминам ден ако не влезам во театар.“

Целиот поткаст е на линкот:
https://www.youtube.com/watch?v=G3RBZPkWzGw&t=1137s

е-Трн да боцка во твојот инбокс