Новиот поткаст на Биди Свој на тема: „Актерот во фокус“ посветен на театарот, актерството и 34-годишната традиција на Фестивалот на камерен театар „Ристо Шишков“ во Струмица.
Гостин во поткастот е Ванчо Ристов Патриков – директор на ФКТ „Ристо Шишков“, човек кој е дел од фестивалот уште од неговите почетоци и кој во зборува за неговото создавање, развојот низ годините, значењето што фестивалот го има за Струмица и македонската театарска сцена, но и за предизвиците со кои денес се соочуваат театарот и културата.
Во поткастот се зборува за почетоците на фестивалот и идејата преку камерен театар да се зачува споменот за еден од најзначајните македонски актери – Ристо Шишков. Патриков потсетува дека фестивалот низ годините прераснал во препознатлива театарска манифестација, на која гостувале
театри и актери од Македонија и од повеќе земји од регионот и Европа.
Посебен дел од разговорот е посветен на периодот кога фестивалот бил дел од европската театарска мрежа НЕТА и кога, благодарение на меѓународната соработка, во Струмица во рамки на едно фестивалско издание се играле и по 15 претстави. Се зборува и за денешните финансиски ограничувања и за тешкотиите да се донесат големи и продукциски посложени претстави.
„Ние не сме помалку важен фестивал од другите европски фестивали. Нашиот фестивал е нискобуџетен и се бориме со тоа“, е една од пораките што Патриков ги упатува во разговорот.
Поткастот отвора и едно од најчувствителните прашања за културата во Струмица – условите во кои работат актерите и состојбата на објектот на Центарот за култура. Патриков говори за дотраеноста на објектот, проблемите со греењето, климатизацијата, сценската техника и просторот за работа, како и за потребата актерите да имаат достоинствени услови за проби и настапи.
Се отвора и прашањето за новиот струмички театар, чија изградба се очекува повеќе од една деценија, како и за проектот за реконструкција на постојниот Центар за култура „Антон Панов“. Во разговорот се упатува апел до надлежните институции за поголемо внимание и вложување во културата.
Значаен дел од поткастот е посветен токму на актерот – на неговата слобода, карактер, односот кон сцената и на тоа што го прави еден актер голем. Патриков зборува за Ристо Шишков како актерска личност, но и за современите актери и нивната улога во општеството.
„Најдобрите актери често се ненаметливи и повлечени луѓе, но кога ќе излезат на сцена – „прават бум“, отворајќи ја својата втора личност пред публиката“ – вели Патриков.
Се зборува и за интересот на публиката за театарот, за претставите кои предизвикуваат долги аплаузи и овации, но и за фактот дека театарската публика сè уште постои и сака квалитетна продукција.
Посебно внимание е посветено на наградата за најдобро актерско остварување на фестивалот „Ристо Шишков“, начинот на кој се избира добитникот и големите актерски имиња кои низ годините ја освоиле оваа единствена награда.
Разговорот оди и зад сцената – како се избираат претставите, што гледа организаторот што публиката не го гледа, какви технички барања имаат современите продукции и зошто некои големи претстави, и покрај желбата на организаторите, едноставно не можат да бидат поставени на постојната сцена во Струмица.
На крајот се отвора и поширокото прашање: што денес најмногу му недостига на македонскиот театар?
Одговорот на Патриков е јасен: „Публика има. Храбри режисери има. Јас мислам дека парите се проблем.“
Целиот разговор го поврзува една лична нишка – љубовта кон театарот. Патриков, кој повеќе од три децении е поврзан со фестивалот „Ристо Шишков“, во поткастот вели: „Не можам да поминам ден ако не влезам во театар.“
Целиот поткаст е на линкот:
https://www.youtube.com/watch?v=G3RBZPkWzGw&t=1137s