Повеќе од три децении по нивното исчезнување при преселба меѓу институции, два огромни прешлени од изумрениот морски предатор Otodus megalodon повторно се пронајдени на музејска полица во Данска. Научниците од Универзитетот Квин Мери во Лондон и нивните меѓународни соработници потврдија дека овие фосили, стари 11 милиони години, нудат нови докази за максималната големина и растот на најголемата ајкула во историјата на Земјата.

Пронајдените фосили имаат дијаметар од 23 сантиметри и претставуваат најголеми зачувани прешлени од овој вид досега анализирани од науката. За разлика од забите, кои почесто фосилизираат бидејќи се изградени од поцврст материјал, ‘рскавичното скелетно ткиво на ајкулите ретко преживува низ милиони години.

Новите мерења и анализата на прешлените потврдуваат дека некои единки од овој вид достигнувале должина над 24 метри. Тоа ги надминува сите претходни конзервативни проценки за големината на овој предатор кој ги населувал океаните пред 15 до 3,5 милиони години.

Анализата на прстените на растот во внатрешноста на прешлените открива фасцинантни детали за биологијата на мегалодонот. Според научниот труд објавен во списанието Palaeontologia Electronica, младенчињата на мегалодонот уште при раѓање биле долги околу 3,6 метри.

Истражувачите исто така проценуваат дека овие гигантски суштества имале исклучително бавен метаболизам и долг животен век, при што одделни единки можеле да живеат речиси 100 години.

Поместувањето на фосилите се случило во 1989 година за време на нивното префрлање од Геолошкиот музеј во Копенхаген кон Музејот во Јужен Јитланд. Со децении се верувало дека примероците се засекогаш изгубени или уништени, а научниците располагале само со стари фотографии и пишани описи.

Повторното наоѓање на фосилите на обична музејска полица ја нагласува ранливоста, но и огромниот потенцијал на музејските архиви каде што уште лежат неистражени природни богатства.