Европа влегува во длабока демографска трансформација. Според најновите проекции на Eurostat, населението на Европската унија до крајот на векот ќе се намали за околу 53 милиони луѓе, што претставува пад од 11,7 проценти.
Се очекува вкупниот број жители да се спушти под 400 милиони до 2100 година – значајна промена што ќе има долгорочни последици врз економијата, пазарот на труд и социјалните системи.
Краткорочен раст, па долг пад
Иако трендот е негативен, падот нема да започне веднаш. Проекциите покажуваат дека населението на Европската унија ќе продолжи благо да расте и ќе достигне врв од околу 453 милиони жители во 2029 година. По оваа точка следува постепено, но континуирано намалување, кое ќе доведе до драстична промена на старосната структура. Бројот на млади и работоспособни лица ќе се намалува, додека популацијата над 80 години значително ќе се зголеми.
Клучната причина за ваквите прогнози е падот на наталитетот. Во Европа, стапката на плодност изнесува околу 1,3 деца по жена, далеку под нивото потребно за природно обновување на населението. Овој тренд не само што продолжува, туку и се продлабочува, што ја става Европа пред сериозен демографски предизвик.
Политички аларм и мерки
Некои европски лидери веќе реагираат. Францускиот претседател Emmanuel Macron предупреди на потребата од „демографско будење“, посочувајќи дека намалениот наталитет е поврзан со доцното родителство и растечката неплодност.
Франција веќе најави мерки за поддршка на семејствата и проширување на услугите за асистирана репродукција, во обид да се ублажи негативниот тренд.
Демографските промени ќе донесат сериозен притисок врз: пензиските системи, здравствените услуги и пазарот на труд.
Со помал број работници и поголем број пензионери, економскиот товар ќе расте. Иако миграцијата делумно го ублажува падот, таа не може целосно да го надомести намалениот наталитет.
Демографската криза јасно покажува дека Европа влегува во нова фаза, со постаро население, помалку работна сила и зголемени социјални предизвици. Прашањето повеќе не е дали ќе се случи оваа промена, туку како европските земји ќе се адаптираат на новата реалност што веќе започна.
