Едниот би сакал повеќе интимност, додека другиот нема иста потреба. Со текот на времето може да се појават чувство на отфрленост, притисок и сомнежи во љубовта.

Но дали различната желба за секс значи дека врската е осудена на неуспех?

Искуството на еден пар, објавено во британски „Гардијан“ на 11 октомври, покажува дека отворената комуникација може значително да го промени начинот на кој партнерите ја доживуваат интимноста.

Кога сексот има различно значење за партнерите

Во приказната што ја објавува „Гардијан“, 71-годишната Хелен и нејзиниот 74-годишен партнер Ијан, чии имиња се променети, откриваат дека со години имале различни потреби за интимност.

Ијан сакал почести сексуални односи и преку физичката блискост чувствувал поголема емоционална поврзаност.

За Хелен, пак, најважно било прво да поминат квалитетно време заедно, да разговараат и да создадат чувство на блискост.

Оваа разлика долго време предизвикувала тензии, но тие не разговарале отворено за проблемот.

Ситуацијата се променила кога почнале заедно да слушаат подкаст за сексуалноста и да ги коментираат темите.

Разговорите им помогнале подобро да ги разберат сопствените желби и потребите на другиот.

Зошто не сите имаме иста сексуална желба?

Сексуалната желба не е константна и може да варира во различни животни периоди.

На неа влијаат повеќе фактори: стресот, заморот, квалитетот на сонот, хормоналните промени, лековите, здравствената состојба и квалитетот на партнерскиот однос.

Некои луѓе почесто чувствуваат спонтана сексуална желба, додека кај други интересот се јавува постепено, по создавање чувство на блискост и опуштеност.

Тоа не значи дека едниот партнер сака повеќе, а другиот помалку.

Разликите во сексуалниот ритам не се автоматски показател за недостаток на привлечност или љубов.

Најголемата грешка е молчењето

Кога партнерите не разговараат за сексуалните потреби, лесно може да дојде до погрешни толкувања.

Оној што сака почести односи може да се чувствува одбиено, а партнерот со помала желба може да почувствува притисок и вина.

Таквиот круг понекогаш дополнително ја намалува желбата за интимност.

Затоа е важно разговорите да се водат без обвинувања и без поставување услови.

Прашањата за тоа што кому му одговара, што предизвикува непријатност и што ја зголемува блискоста можат да бидат многу покорисни од споредувањето со другите парови.

Дали планираниот секс може да помогне?

Иако звучи неромантично, некои парови откриваат дека договарањето време за интимност им помага полесно да се поврзат.

Хелен и Ијан, на пример, во својата приказна откриваат дека понекогаш однапред планираат интимни моменти.

За нив ова не ја намалило спонтаноста, туку создало простор да бидат посветени еден на друг.

Сепак, секој договор мора да биде доброволен и без притисок. Планираната интимност никогаш не создава обврска за сексуален однос.

За други парови, пак, подобро функционира спонтаноста.

Универзално решение не постои.

Интимноста не започнува и не завршува со сексот

Физичката блискост има различни форми.

Прегратките, бакнежите, нежноста, разговорите и заедничкото време можат да бидат важни за чувството на поврзаност.

Ако разликите во желбата станат извор на сериозно незадоволство, разговор со квалификуван сексуален терапевт или советник за партнерски односи може да помогне.

Важно е и да не се игнорираат здравствени причини за ненадејни промени во сексуалната желба, особено кога се придружени со болка, замор или други симптоми.

Најважната поука од приказната на Хелен и Ијан е дека партнерите не мора да имаат идентични сексуални потреби за да имаат исполнета врска.

Интимноста не се мери со бројот на сексуални односи, туку и со способноста двајца луѓе да разговараат, да се разберат и да ги почитуваат границите и желбите на другиот.